
وقتی «ریخته گری موم گمشده» را می شنوید، بیشتر به جواهرات یا قطعات هنری پیچیده فکر می کنید. تله مشترک همین است. در زمینههای صنعتی، بهویژه برای اجزای فلزی پیچیده و با حجم کم تا متوسط، این یک حیوان کاملاً متفاوت است. این فقط در مورد ساخت یک قالب نیست. این در مورد مدیریت پیوند بین یک الگوی موم دقیق و یک قالب شنی انعطافپذیر، دانستن اینکه این فرآیند دقیقاً کجا با شما مبارزه میکند، و داشتن پشتیبان ماشینکاری برای پاک کردن آشفتگیهایی است که به ناچار پشت سر میگذارد.
مردم اغلب همه آن را تحت «ریخته گری سرمایه گذاری» جمع می کنند. اما ریخته گری سرمایه گذاری واقعی از پوسته سرامیکی استفاده می کند. ریخته گری شن و ماسه موم گم شده پسرعموی خشن تر و عملگراتر آن است. شما هنوز با یک موم یا الگوی محلول شروع می کنید - این قسمت "موم گم شده" است. اما به جای ایجاد لایه های سرامیکی، این الگو را در یک فلاسک شنی قرار می دهید که اغلب از ماسه چسبانده شده با رزین استفاده می شود. شما موم را ذوب میکنید، فلز را درون آن میریزید. روکش سطحی مانند پوستههای سرامیکی شیشهای نخواهد بود، اما برای بسیاری از قطعات کاربردی، بهویژه قطعات بزرگتر، این یک نقطه شیرین مقرونبهصرفه است. چالش کنترل رفتار شن و ماسه در هنگام فرسودگی و ریختن آن است.
جایی که واقعاً تفاوت را می بینید در پیش نویس است. برای پوسته سرامیکی، می توانید با زوایای کششی تقریباً صفر روی الگوها فاصله بگیرید. با ماسه، شما نیاز بیشتری دارید. زیاد نیست، اما به اندازه ای است که اجازه دهید ماسه به درستی فشرده شود و بدون پارگی آزاد شود. من دیده ام که پروژه ها شکست می خورند زیرا یک طراح که به مشخصات ریخته گری سرمایه گذاری عادت کرده است، الگویی را با دیوارهای عمودی برای فرآیند شن فرستاده است. هسته ها فرو ریختند. به هم ریخته بود. شما باید برای محیط قالب طراحی کنید.
اینجاست که تجربه یک مغازه همه چیز است. شرکتی مثل Qingdao Qiangsenyuan Technology Co., Ltd. (QSY)با سه دهه ریختهگری و ماشینکاری، احتمالاً هر بار تکرار این کار را دیدهاند. آنها هم قالب پوسته (اصطلاح دیگری برای ریخته گری پوسته سرامیکی) و هم ریخته گری سرمایه گذاری را به طور جداگانه در سایت خود فهرست می کنند. https://www.tsingtaocnc.com، که به من می گوید آنها تمایز را درک می کنند. هنگامی که با آلیاژهای ویژه - مبتنی بر نیکل، بر پایه کبالت کار می کنید، این تمایز اهمیت بیشتری دارد. سیستم دروازه ای برای یک سوپرآلیاژ در قالب ماسه در مقابل یک پوسته سرامیکی از نظر اتلاف گرما و پتانسیل آخال ها بسیار متفاوت است.
"شن" در نام گمراه کننده است. این ماسه زمین بازی نیست. این معمولاً ماسه سیلیس یا زیرکون است که با یک چسب رزین پوشیده شده است - اغلب یک سیستم فنولی یا فوران. نسبت، زمان اختلاط، دمای پخت؛ اینها متغیر نیستند، آنها دستورات هستند. مخلوط را اشتباه بگیرید، و قدرت قالب شما کاهش می یابد. خیلی ضعیف است، در هنگام ریختن ترک می خورد. خیلی قوی است، اجازه انقباض مناسب فلز را نمی دهد و منجر به پارگی داغ در خود قالب می شود.
ما این را به روش سختی روی دسته ای از بدنه شیرهای فولادی ضد زنگ یاد گرفتیم. شن بیش از حد خشک شده بود. قطعات ریخته گری عالی به نظر می رسید، اما آزمایش اولتراسونیک شبکه ای از ریز ترک ها را در نزدیکی مراکز حرارتی نشان داد. قالب خیلی سفت و سخت بود و در حین سرد شدن با فلز می جنگید. مجبور شد کل قسمت را از بین ببرد. این راه حل پیچیده نبود - فقط تنظیم چرخه پخت - اما دانستن اینکه چه چیزی باید تنظیم شود از سال ها پیوند دادن حالت های خرابی به پارامترهای فرآیند ناشی شد.
نکته ظریف دیگر احیای شن و ماسه است. شما نمی توانید بی نهایت از آن استفاده مجدد کنید. چسب خراب می شود، ریزه ها جمع می شوند. یک ریخته گری خوب LOI (از دست دادن در جرقه زدن) شن و ماسه بازیافت شده خود را نظارت می کند. من کنجکاو هستم که ببینم یک عملیات طولانی مدت مانند QSY چگونه چرخه عمر شن و ماسه خود را مدیریت می کند، به خصوص هنگام تعویض بین موادی مانند چدن و آلیاژهای نیکل. آلودگی متقاطع شن و ماسه از یک خانواده آلیاژی به خانواده دیگر می تواند عناصر کمیاب را وارد کند که متالورژی را خراب می کند.
همه چیز به الگو بستگی دارد. برای ریخته گری شن و ماسه موم گم شده، شما اغلب از موم نرم تر و با نقطه ذوب پایین تر نسبت به کار با پوسته سرامیکی استفاده می کنید. باید به اندازه کافی سفت باشد تا بتواند شن و ماسه را کنترل کند، اما به اندازه کافی نرم باشد تا به طور تمیز و بدون باقیمانده ذوب شود. باقی مانده قاتل است. هر گونه تفاله کربنی باقی مانده از موم باعث ایجاد نقص گاز در ریخته گری می شود.
پارامترهای تزریق برای موم بیش از آن چیزی است که بیشتر فکر می کنند. فشار، دما و زمان نگهداری بر انقباض و کیفیت سطح موم تأثیر می گذارد. سطح کمی فرورفته روی موم ممکن است بی اهمیت به نظر برسد، اما مستقیماً به یک نقطه نازک روی دیوار فلزی نهایی ترجمه می شود. ما یک بار یک نقص مکرر در محفظه پمپ داشتیم - همیشه در همان قسمت صاف. هفتهها طول کشید تا آن را به سرد شدن نابرابر قالب تزریق موم برگردانیم. الگوی موم با سرد شدن منحرف میشد، اما آنقدر ظریف بود که میتوانستید آن را فقط با چک کردن ببینید.
به همین دلیل است که ادغام با ماشینکاری، مانند خدمات CNC که QSY ارائه می دهد، غیرقابل مذاکره است. شما به ندرت از این فرآیند، به خصوص با هندسه های پیچیده، قالبی به شکل شبکه دریافت می کنید. تجهیزات الگو می پوشند، شن و ماسه به طور دقیق جابجا می شود. قسمت به عنوان ریخته گری سهام خام شما است. مرحله ماشینکاری CNC جایی است که شما به ابعاد و تلورانس های نهایی می رسید. این یک نمایشنامه دو پرده است: بازیگری 95 درصد شما را به آنجا می رساند، ماشینکاری 5 درصد نهایی را با دقت ارائه می دهد.
این هنر سیاه کار ریخته گری است. ریختن فلز مذاب در قالب ماسه مانند پر کردن یک سطل نیست. برای کنترل جریان و انقباض تغذیه در حین جامد شدن فلز، به یک سیستم - دونده ها، دروازه ها، بالابرها نیاز دارید. برای ریخته گری شن و ماسه موم گم شده، این سیستم اغلب در خود مجموعه الگوی مومی ساخته می شود. الگوهای مومی متعدد به یک "درخت" مومی مرکزی متصل شده اند که فنجان ریختن و دونده را تشکیل می دهد.
طراحی این درخت یک تجربه ناب است. یک رایزر را در نقطه اشتباهی قرار دهید و یک نقطه داغ حرارتی ایجاد می کنید که در واقع تخلخل انقباض را افزایش می دهد. از دروازه ای استفاده کنید که خیلی کوچک است، مه دود می شود و سرد می شود. خیلی بزرگ است و تلاطم بیش از حدی ایجاد می کنید که ماسه و سرباره را به دام می اندازد. به یاد دارم پروژه ای برای اتصالات برنز درجه یک دریایی که در آن ما مدام اجزای شن و ماسه را پیدا می کردیم. ما دمای ریختن را تغییر دادیم، فلز را فیلتر کردیم، هیچ چیز کار نکرد. در نهایت، یک الگوساز قدیمی به آن نگاه کرد و گفت که دروازه با زاویه بسیار تند وارد حفره قالب میشود و باعث میشود که فلز جت کند و دیواره ماسهای را فرسایش دهد. حق با او بود. یک تغییر ساده در طرح مونتاژ موم آن را حل کرد.
این سطح از حل مسئله همان چیزی است که از یک متخصص انتظار دارید. با نگاهی به موادی که QSY با آلیاژهای ضد زنگ و ویژه کار می کند، طراحی دروازه بسیار مهم تر است. این آلیاژها دارای سیالیت و الگوهای انجماد متفاوتی نسبت به فولاد کربنی ساده هستند. طراحی دروازه ای که برای چدن کار می کند ممکن است باعث ایجاد ترک در آلیاژ نیکل شود. این یک فرآیند یکسان نیست.
با ماشینهای CNC 5 محوره مدرن، ممکن است بپرسید چرا اصلاً به ریختهگری زحمت میدهید؟ چرا فقط ماشین از نوار جامد نیست؟ برای نمونه های اولیه، شاید. اما برای دوره های تولید حتی 50-100 قطعه، ریخته گری شن و ماسه موم گم شده برنده راندمان مواد و هزینه، به ویژه با آلیاژهای گران قیمت. شما فلز را فقط در جاهایی که لازم است قرار می دهید، نه اینکه 70 درصد از شمش آلیاژ نیکل گران قیمت را ماشینکاری کنید. شکل نزدیک به شبکه نه تنها باعث صرفه جویی در مواد، بلکه در زمان ماشینکاری می شود.
همچنین هندسه هایی را که با ماشینکاری به تنهایی غیرعملی یا غیرممکن هستند، امکان پذیر می کند. گذرهای داخلی، زیر برش ها، سطوح منحنی پیچیده - اینها را می توان مستقیماً توسط قالب تشکیل داد. سپس کار CNC بعدی برای چهرهها، رزوهها و سطوح جفتگیری دقیق است. این یک فلسفه تولید ترکیبی است. شرکتی که هم ریخته گری و هم ماشینکاری را در زیر یک سقف ارائه می دهد، همانطور که QSY انجام می دهد، این هم افزایی را ذاتا درک می کند. آنها می توانند طراحی قطعه را برای کل مسیر تولید بهینه کنند، نه فقط برای یک مرحله از آن.
آزمون واقعی در تعمیر قطعات قدیمی یا منسوخ است. مهندسی معکوس یک جزء شکسته، ایجاد یک الگوی موم از یک اسکن سه بعدی یا یک قطعه قدیمی، و اجرای یک دسته کوچک از طریق ریختهگری شن و ماسه موم گمشده، اغلب تنها راهحل قابل دوام است. این تجهیزات قدیمی را در حال اجرا نگه می دارد. این یک کاربرد عملی، غیر جذاب، اما بسیار ارزشمند از این فرآیند قدیمی است. این در مورد اتوماسیون با حجم بالا نیست. این در مورد فلزکاری انعطاف پذیر و ماهر است. و به گمان من، این همان چیزی است که در طول دههها تغییر صنعت، عملیات را حفظ کرده است.