تفاوت ترکیب مواد
آلیاژهای مبتنی بر کبالت از کبالت (Co)، کروم (Cr)، مولیبدن (Mo) و غیره به عنوان عناصر اصلی استفاده می کنند که کبالت نسبت بیشتری را به خود اختصاص می دهد و مقدار مشخصی آهن (Fe)، کربن (C) و سایر عناصر نیز اضافه می شود. آلیاژ مبتنی بر نیکل از نیکل (Ni) به عنوان عنصر اصلی استفاده می کند و همچنین کروم (کروم)، مولیبدن (Mo)، مس (مس)، تیتانیوم (Ti)، نیوبیم (Nb) و عناصر دیگر را اضافه می کند.
تفاوت های پردازش پذیری
آلیاژهای مبتنی بر کبالت دارای خواص سختی کاری و نرم کنندگی خوب هستند و به راحتی به اشکال مختلف پردازش می شوند. آنها برای ماشینکاری قطعات با استفاده از آلیاژهای مبتنی بر کبالت مناسب هستند. آلیاژهای مبتنی بر نیکل قابلیت پردازش خوبی دارند و به آسانی جعل، اکستروژن و پردازش روتور شکل می گیرند و برای ماشینکاری قطعات مناسب هستند. توسعه و بهبود ماشین آلات قدرت با سرعت بالا با استفاده از آلیاژهای مبتنی بر نیکل.
1. عملیات حرارتی: هر دو آلیاژ با دمای بالا نیاز به عملیات حرارتی دارند. آنها هر دو یک سیستم عملیات حرارتی درمان محلول جامد + درمان پیری را اتخاذ می کنند. پیچیدگی فرآیند عملیات حرارتی یکسان است.
2. جوش پذیری: هر دو آلیاژ با دمای بالا قابلیت جوشکاری خوبی دارند. در طول جوشکاری مهر و موم، گرما به راحتی جمع می شود و باعث تغییر شکل می شود. توصیه می شود از مواد پایه کبالت استفاده شود که دارای رسانایی حرارتی بالا، هدایت حرارتی قوی، ضریب انبساط کم و تغییر شکل کمی هستند. ، استحکام جوشکاری بهتر است.
3. پردازش تراشکاری: پردازش تراش رضایت بخش را می توان انجام داد.
هر دو آلیاژ با دمای بالا قابلیت پردازش خوبی دارند.
تفاوت های عملکردی
1-مقاومت در برابر خوردگی:
آلیاژهای مبتنی بر کبالت دارای مقاومت در برابر سایش، مقاومت در برابر خوردگی و خواص دمای بالا هستند و می توانند عملکرد پایدار را در محیط های شدید مانند اسید قوی، قلیایی قوی، دمای بالا و فشار بالا حفظ کنند و برای ساخت قطعاتی که نیاز به تحمل بارهای زیاد و محیط های شدید دارند مناسب هستند.
آلیاژهای مبتنی بر نیکل مقاومت خوبی در برابر خوردگی دارند و می توانند ثبات و یکپارچگی را در انواع محیط های خورنده حفظ کنند. آنها همچنین دارای خواص عالی در دمای بالا هستند و می توانند استحکام و چقرمگی بالایی را در محیط های با دمای بالا حفظ کنند. اما برای محیط های اسیدی بسیار خورنده مناسب نیست.
2. پایداری حرارتی: آلیاژهای مبتنی بر کبالت نسبت به آلیاژهای مبتنی بر نیکل خواص دمای بالا بهتری دارند و میتوان آنها را در دماهای بالای ۱۲۰۰ درجه سانتیگراد برای مدت طولانی استفاده کرد، در حالی که آلیاژهای مبتنی بر نیکل معمولاً فقط در حدود ۱۰۰۰ درجه سانتیگراد قابل استفاده هستند. آلیاژهای مبتنی بر کبالت دارای نقاط ذوب و هدایت حرارتی بالاتر، انبساط حرارتی کمتر پس از گرم شدن هستند و مزایایی در پایداری حرارتی دارند. آلیاژهای مبتنی بر نیکل مقاومت بهتری در برابر اکسیداسیون و خوردگی دارند، اما در محیط های با دمای بالا، کبالت آلیاژ پایه دارای مقاومت در برابر اکسیداسیون در دمای بالا و مقاومت در برابر خوردگی در دمای بالا است.
3-استحکام مکانیکی: آلیاژهای مبتنی بر کبالت دارای استحکام عالی در دمای بالا و مقاومت در برابر خستگی حرارتی خوب هستند، در حالی که آلیاژهای مبتنی بر نیکل دارای شکلپذیری و فرآیندپذیری عالی هستند، اما استحکام در دمای بالا و مقاومت در برابر خستگی حرارتی آنها کمی پایینتر از آلیاژهای مبتنی بر کبالت است. . در دمای اتاق، استحکام آلیاژهای مبتنی بر کبالت کمی کمتر است، اما ازدیاد طول بیشتر است. آلیاژهای مبتنی بر نیکل استحکام بالاتری دارند، اما شکنندهتر هستند و باید در مکانهای ضربهای با احتیاط استفاده شوند. در دماهای بالا، زمانی که دما 650 درجه سانتیگراد است، آلیاژهای مبتنی بر نیکل استحکام بالاتری دارند، اما همچنین شکنندهتر هستند و در هنگام استفاده در موقعیتهای ضربه مستعد شکستگی هستند. هنگامی که دما به 900 درجه سانتیگراد افزایش می یابد، دیگر نمی توان از سوپر آلیاژ مبتنی بر نیکل استفاده کرد، در حالی که سوپر آلیاژ مبتنی بر الماس هنوز استحکام خاصی دارد.
4. سفتی مکانیکی: به اصطلاح سختی توانایی یک ماده برای مقاومت در برابر تغییر شکل است. سفتی آلیاژهای مبتنی بر نیکل کمتر از آلیاژهای مبتنی بر کبالت در همه محدودههای دما است.
Uحکیم
آلیاژهای مبتنی بر کبالت اغلب برای تولید قطعات و اجزای مختلف در شرایط کاری مقاوم در برابر سایش، مقاوم در برابر خوردگی، دمای بالا و مقاوم در برابر ضربه استفاده میشوند. آلیاژهای مبتنی بر نیکل به طور گسترده در هوانوردی، هوافضا، انرژی، دریایی، حفاظت از محیط زیست و سایر زمینهها، به ویژه تولید اجزای کلیدی مانند پرههای توربین و محفظههای احتراق در موتورهای هوا استفاده میشوند.
