
هنگامی که اکثر مردم "فناوری متالورژی پودر" را می شنوند، بلافاصله چرخ دنده ها یا بوش های ساده فشرده و متخلخل را تصور می کنند. این چیزهای سطح ابتدایی است، پایان کالا. عمق واقعی، و جایی که سرخوردگی و جذابیت شروع میشود، در طراحی آلیاژ، پردازش پس از پردازش، و مدیریت شکاف بین نمونه آزمایشگاهی کامل و تولید ده هزار قطعه است که همگی به چگالی و استحکام کششی خاصی نیاز دارند. این فقط ایجاد یک شکل نیست. این در حال مهندسی یک ریزساختار از پایه است.
میتوانید مخلوطهای استاندارد آهن-مس-کربن را از قفسه بخرید، و آنها برای 80 درصد کاربردهای رایج کار خواهند کرد. اما زمانی که یک مشتری دوست دارد Qingdao Qiangsenyuan Technology Co., Ltd. (QSY) همراه با درخواست قطعه ای که نیاز به مقاومت در برابر خوردگی در دمای بالا در پمپ شیمیایی دارد، بازی تغییر می کند. پیشینه آنها در ریخته گری سرمایه گذاری آلیاژی خاص به این معنی است که آنها خواص مواد را در سطح عمیقی درک می کنند. بحث از ارزانترین پودر چیست به اینکه چگونه میتوان عملکرد یک آلیاژ مبتنی بر نیکل فرفورژه را تکرار کرد، اما با مزیت توری شکل PM؟
اینجاست که پودرهای پیش آلیاژ شده در مقابل ترکیبات عنصری به یک انتخاب حیاتی تبدیل می شوند. با سیستم های مبتنی بر نیکل، رفتن به مسیر پیش آلیاژ شده به شما یکنواختی می دهد، اما پودر سخت تر است و تراکم پذیری کمتری دارد. شما پرس آسان تر را با نتایج بالقوه پخت سازگارتر معامله می کنید. ما هفته ها را صرف کاهش درصد روان کننده و فشار تراکم کرده ایم تا 0.1 گرم در سانتی متر مکعب دیگر چگالی سبز را در یک آنالوگ اینکونل پیش آلیاژی دشوار بدست آوریم. گاهی اوقات، راه حل در پرس نیست، بلکه در انتخاب یک رویکرد ترکیبی است - هسته ای از پودر پیش آلیاژ شده با یک سیستم چسب سفارشی، که مجموعه ای از چالش های خود را در طول جداسازی معرفی می کند.
جو تف جوشی بسیار مهم می شود. یک گاز گرماگیر ساده آن را برای این آلیاژها قطع نمی کند. ما در حال صحبت از کوره های هیدروژن با خلاء بالا یا خلوص فوق العاده بالا هستیم، با رمپ های دمایی دقیق برای کنترل بارش کاربید. سرعت خنکسازی را اشتباه بگیرید، و در نهایت با قطعهای مواجه میشوید که ماشینها مانند شیشه هستند - شکننده، ذرات را از بین میبرند، ابزارهای CNC گران قیمت را در مرحله ماشینکاری پس از زینتر خراب میکنند که شرکتهایی مانند QSY معمولاً با آن کار میکنند. این یک نقطه انتقال است که در آن نقص های فرآیند PM تبدیل به سردرد ماشینکاری دیگران می شود.
جام مقدس دارای چگالی کامل است یا تا جایی که می توانید از نظر تجاری به آن نزدیک شوید. برای قطعات ساختاری، به ویژه آنهایی که جایگزین آهنگری هستند، تخلخل دشمن استحکام خستگی پویا است. دوبار پرس و تف جوشی دوبل (DPDS) پاسخ کتاب درسی است، اما هزینه و زمان چرخه را اضافه می کند. ما در برخی موارد با تراکم گرم با استفاده از پودرهای پوشش داده شده با پلیمر، موفقیت بیشتری داشته ایم. پودر بهتر جریان می یابد، در قالب های پیچیده به طور یکنواخت تر بسته بندی می شود - به اشکال پیچیده ممکن در ریخته گری سرمایه گذاری فکر کنید که QSY انجام می دهد، اما با پودر فلز. جهش چگالی از دمای اتاق به تراکم 130 درجه سانتی گراد می تواند قابل توجه باشد، گاهی اوقات 0.2-0.3 گرم بر سانتی متر مکعب، که مستقیماً به خواص بهتر ترجمه می شود.
سپس قالب تزریق فلز (MIM) وجود دارد که در واقع فقط یک شاخه از آن است تکنولوژی متالورژی پودر. چگالی تقریباً کامل و پیچیدگی شکل باورنکردنی را برای شما به ارمغان می آورد و با ریخته گری سرمایه گذاری رقابت می کند. اما چرخه جداسازی اگر کاملاً کنترل نشود یک کابوس است. من یک دسته کامل از قطعات فولادی ضد زنگ MIM را دیدهام که تاول میزنند، زیرا جدا شدن حلال بسیار تهاجمی بود و گازی را که در طول پخت منبسط میشد به دام میاندازد. هزینه آن شکست فقط پودر نبود. این زمان از دست رفته در چرخه کوره ای بود که بیش از 20 ساعت کار می کند.
عملیات پس از تف جوشی مانند پرس گرم ایزواستاتیک (HIP) می تواند تخلخل داخلی را بهبود بخشد، اما این یک فرآیند عالی است. شما یک قسمت 2 دلاری را HIP نمی کنید. این برای ایمپلنت های هوافضا یا پزشکی در نظر گرفته شده است. درخت تصمیم همیشه به الزامات عملکرد در مقابل سقف هزینه پایین می آید. بسیاری از کار من پیمایش آن درخت با مشتری است.
این یک تقاطع مهم است که اغلب نادیده گرفته می شود. تعداد بسیار کمی از قطعات PM واقعاً به شکل شبکه هستند. تقریباً همیشه به یک عملیات ثانویه نیاز دارید: اندازه، سکه گذاری یا ماشین کاری. تخلخل نحوه برش مواد را تغییر می دهد. ساینده است. مانند فلز جامد گرما را از لبه برش دور نمی کند. ما از نزدیک با شرکای ماشینکاری کار میکنیم - و شرکتی با سه دهه تخصص در ماشینکاری CNC QSY یک تابلوی صدای ارزشمند است - برای توسعه پارامترها.
به عنوان مثال، ماشینکاری فلنج فولادی متخلخل. اگر چگالی ناهموار باشد، ابزار با مقاومت متفاوتی مواجه میشود که باعث ایجاد پچ پچ و سطح ضعیف میشود. ما موردی داشتیم که ماشینکاران CNC از سایش سریع ابزار شکایت داشتند. مشکل درجه ابزار نبود. این یک شیب چگالی خفیف از بالا به پایین قسمت فشرده بود که ناشی از پر کردن پودر ناهموار در قالب بود. راه حل، طراحی مجدد حرکت کفش خوراک و شاید اضافه کردن یک مرحله پیش اختلاط برای شکستن آگلومراهای پودر بود. این جزئیات کوچک فرآیند است که یک قطعه قابل استفاده را از یک قطعه قابل اعتماد جدا می کند.
گاهی اوقات بهترین راه حل این است که قطعه را طوری طراحی کنید که ماشین کاری را به حداقل برسانید. یک سطح پخته شده را در جایی که می توانید بگذارید، مقدار مجاز ماشینکاری را مشخص کنید که تغییرپذیری انقباض زینترینگ را به حساب می آورد. این یک تلاش مشترک طراحی بین مهندس PM و ماشینکار است، نه انتقال متوالی.
کار QSY با کبالت و آلیاژهای مبتنی بر نیکل در ریختهگری مستقیماً مرتبط است. این مواد اغلب برای PM برای کاربردهای سایش و دمای بالا جستجو می شوند. اما پودر برای اینها گران است و پنجره تف جوشی باریک است. بیش از حد گرم، شما رشد بیش از حد دانه و فازهای یوتکتیک را دریافت می کنید که قسمت را ضعیف می کند. خیلی سرد است و کاملاً پخته نشده است.
ما یک آلیاژ کبالت-کروم را برای صندلی سوپاپ امتحان کردیم. آزمایشات آزمایشگاهی امیدوارکننده بود. اما در تولید، حفظ پتانسیل دقیق کربن در اتمسفر پخت در یک بار کوره بزرگ غیرممکن بود. قطعات روی لبههای قایق با قطعاتی که در مرکز قرار دارند، متخلخل شدهاند. نتیجه؟ سختی ناسازگار برخی از صندلیها طی ماهها فرسوده میشوند، برخی دیگر سالها دوام میآورند. مشتری، قابل درک است، به یک راه حل ساخته شده و ماشینکاری شده بازگشت. این شکست به من آموخت که برای برخی از آلیاژهای با کارایی بالا، حساسیت فرآیند PM می تواند از مزیت اقتصادی آن بیشتر باشد، مگر اینکه کنترل سطح آزمایشگاهی در کف کارخانه داشته باشید، که به ندرت مقرون به صرفه است.
البته داستان های موفقیت وجود دارد. فولادهای ابزار ساخته شده از طریق PM، مانند گریدهای CPM، به دلیل توزیع خوب و یکنواخت کاربید، نسبت به نمونه های معمولی خود برتر هستند. این یک پیروزی برای فناوری است. اما این یک پیروزی است که بر اساس تجهیزات و دانش خاص ساخته شده است، نه یک مطبوعات عمومی.
آینده از تکنولوژی متالورژی پودربه نظر من، کمتر در مورد ساخت یک چرخ دنده و بیشتر در مورد ایجاد حالت های مادی منحصر به فرد است. به تولید افزودنی فکر کنید – اساساً PM لایه به لایه است. یا ادغام پودرهای فلزی آمورف به اجزای حجیم. اصل یکسان است: ذرات گسسته را بگیرید و آنها را به یک جامد منسجم تبدیل کنید.
درسهای PM سنتی - مدیریت پودر، کنترل جو، مدیریت انقباض - همگی مستقیماً در این زمینههای جدیدتر قابل استفاده هستند. شرکت هایی که پیشرفت خواهند کرد آنهایی هستند که علم مواد را درک می کنند، نه فقط مکانیک فشار. شرکتهایی که دارای میراث ریختهگری و ماشینکاری هستند، مانند QSY، به دلیل اینکه کل چرخه حیات را میبینند: از مواد خام تا اجزای نهایی و کارکردی را میبینند. آنها میدانند که منحنی تف جوشی به اندازه نرخ خوراک ماشینکاری حیاتی است.
برای هر کسی که وارد این کار می شود، توصیه من این است که پودر را به کار بگیرد. جریان آن را احساس کنید. به ریزساختار متخلخل در زیر میکروسکوپ در کنار داده های آزمایش مکانیکی نگاه کنید. منافذ ریز را که می بینید با سطح شکستگی ناشی از خستگی مرتبط کنید. این یک فناوری از جزئیات است، که در آن تغییر 1٪ در پارامتر فرآیند می تواند منجر به تغییر 10٪ در عملکرد شود. این چالش همیشگی و علاقه واقعی آن است.