
ببینید، وقتی اکثر مردم صدای استلایت را می شنوند، بلافاصله فکر می کنند که نابود نشدنی است. این اولین اشتباه است. این یک آلیاژ کبالت-کروم است، بله، بسیار سخت و مقاوم در برابر سایش، سوزش و خوردگی. اما زدن Stellite بر روی سطح یاتاقان یک راه حل جادویی نیست. من دیده ام که طرح ها شکست می خورند زیرا کسی آن را برای کاربرد اشتباه مشخص کرده است، فکر کردن به سختی به تنهایی همه چیز را حل می کند. واقعیت بسیار ظریفتر است - این در مورد درک این است که این سختی کجا کار میکند، کجا ممکن است بیش از حد باشد، و مهمتر اینکه چگونه آن را به طور قابل اعتماد به قطعه وارد میکنید.
Stellite یک فرمول واحد نیست. شما درجاتی مانند 6، 12، 21... هر کدام با تغییراتی در محتوای تنگستن، کربن، و مولیبدن دارید. برای یاتاقان ها، شما معمولاً در قلمرو Stellite 6 یا پسرعموهای آن هستید. مزیت اصلی آن فقط سختی نیست (که در بالا وجود دارد، حدود 40-50 HRC به عنوان ریخته گری، اگر سخت شود بالاتر است)، بلکه توانایی آن در حفظ سختی در دماهای بالا و مقاومت تقریباً کامل آن در برابر گیر کردن است. این آن را برای موقعیتهایی که روانکاری حاشیهای، متناوب یا غیرممکن است، مورد استفاده قرار میدهد - آستینهای پمپ را در دوغاب ساینده، گیرههای سوپاپ در بخار با دمای بالا، یا موقعیتهای خاصی در میکسرهای با کارکرد فوقالعاده در نظر بگیرید.
من پروژه ای را برای یک مشتری فرآوری شیمیایی به یاد می آورم. آنها به دلیل ترکیبی از قرار گرفتن در معرض اسید خفیف و انتقال ذرات، یک مجله شفت فولاد ضد زنگ داشتند که طی هفته ها فرسوده می شد. روغن کاری ممنوع بود. ما پیشنهاد کردیم الف بلبرینگ استلایت روکش آستین روی ژورنال. نکته کلیدی فقط انتخاب مواد نبود، بلکه مشخص کردن Stellite 6B برای مقاومت در برابر خوردگی بهتر نسبت به استاندارد 6 بود. این تمایز در زمین اهمیت دارد.
طرف مقابل؟ شکننده است. شما نمی توانید یک قطعه پوشش داده شده با Stellite را بردارید و انتظار داشته باشید که ضربه های شدید یا ضربه های نقطه ای را تحمل کند. تراشه یا ترک خواهد خورد. من این راه سخت را در اوایل با استفاده از دستگاه سنگ شکن یاد گرفتم. این مشخصات شامل پوششهای Stellite بر روی بدنه یاتاقان میشد، اما این طراحی برای فلز گهگاهی مورد توجه قرار نمیگرفت. نتیجه: پوسته شدن فاجعه بار پس از چند ماه. ما مجبور شدیم به یک ماده پایه سخت تر، هرچند کمتر مقاوم در برابر سایش با سطح سخت موضعی برگردیم.
اینجا جایی است که لاستیک با جاده برخورد می کند. شما معمولاً یک قطعه یاتاقان بزرگ را از استلیت جامد نمیگیرید - این کار بسیار گران است و پیچیدگیهای ریختهگری برای تودههای بزرگ و صوتی قابل توجه است. روش متداول و مقرون به صرفه، استفاده از روکش Stellite بر روی یک بستر سخت تر و انعطاف پذیرتر مانند فولاد کربنی یا ضد زنگ 316 است.
اینجاست که قابلیت فرآیند یک شریک حیاتی می شود. شرکتهایی که دههها در ریختهگری و ماشینکاری دقیق بودهاند، مانند Qingdao Qiangsenyuan Technology Co., Ltd. (QSY)، این چرخه ها را دیده اند. با بیش از 30 سال در قالب پوسته و ریخته گری سرمایه گذاری، آنها پیوند متالورژیکی را درک می کنند. برای یک بلبرینگ استلایت سطح، فرآیند پوشش - اغلب جوشکاری پودری یا PTA (قوس انتقال پلاسما) - باید کنترل شود تا از رقیق شدن Stellite در فلز پایه و به حداقل رساندن ترک خوردگی ناحیه متاثر از حرارت جلوگیری شود. پیشینه QSY در کار با آلیاژهای خاص، از جمله آلیاژهای مبتنی بر کبالت، به آنها در پروتکلهای عملیات پیش گرمایی و پس از گرما، که برای موفقیت غیرقابل مذاکره هستند، برتری میدهد.
من پوشش های ناموفق را بررسی کردم که در آن لایه Stellite به سادگی جدا شد. علت اصلی؟ تقریباً همیشه آماده سازی سطح نامناسب یا مواد بین لایه ای نادرست. گاهی اوقات برای مدیریت انبساط حرارتی دیفرانسیل به یک لایه بافر مبتنی بر نیکل بین شفت فولادی و Stellite نیاز دارید. این جزئیات ریگ است که یک جزء کار را از یک نامزد سطل قراضه جدا می کند.
خوب، شما لایه Stellite خود را با موفقیت پیوند داده اید. اکنون باید آن را با تلورانس های بلبرینگ دقیق ماشین کاری کنید. این یک جانور دیگر است. شما نمی توانید از HSS استاندارد یا حتی برخی از ابزارهای کاربید استفاده کنید. شما نیاز به گریدهای تخصصی کاربید دارید، اغلب با هندسه های خاص، یا به آسیاب می روید. کند است، ابزار می خورد و گران است.
تخصص ماشینکاری CNC در اینجا بسیار مهم است. نرخ تغذیه، سرعت و عمق برش کاملاً با ماشینکاری فولاد نرم متفاوت است. مغازهای که عمدتاً آلومینیوم یا فولاد ساده کار میکند با مشکل مواجه میشود و سطح ضعیفی تولید میکند که عملکرد بلبرینگ را تضعیف میکند. پایان بر روی a بلبرینگ استلایت سطح باید بسیار ریز باشد تا از ایجاد ترک جلوگیری شود و در صورت لزوم از تعامل آب بندی مناسب اطمینان حاصل شود. این حوزه دیگری است که در آن فروشگاههای یکپارچه که هم کاربرد آلیاژ و هم ماشینکاری دقیق را انجام میدهند، همانطور که در محدوده خدمات QSY نشان داده شده است، میتوانند ثبات و مسئولیتپذیری را در کل فرآیند حفظ کنند.
ما موردی داشتیم که روکش عالی بود، اما آسیاب نهایی باعث ایجاد ترک های ریز به دلیل گرمای بیش از حد شد. این قطعه بازرسی اولیه را پشت سر گذاشت اما در سرویس دهی زودرس شکست خورد. راه حل تغییر به فرآیند سنگ زنی با تغذیه خزشی با افزایش تحویل مایع خنک کننده بود. درس: زنجیره فرآیند به رسوب گذاری ختم نمی شود.
مشخص کردن Stellite یک تمرین چک باکس نیست. شما باید سطح جفت گیری را در نظر بگیرید. دویدن استلایت بر علیه خودش به طور کلی تمرین بدی است - هنوز هم می تواند تحت فشار شدید صفرا کند. جفت کلاسیک Stellite در برابر مواد نرم تر و سازگارتر مانند 316 زنگ نزن یا برنزی است که به طور خاص درمان شده است. این به مواد نرمتر اجازه میدهد تا اندکی ساییده شوند و هر گونه مواد ساینده را در خود جای دهند و از Stellite محافظت کنند.
خوردگی یکی دیگر از نکات ظریف است. در حالی که Stellite در برابر بسیاری از رسانه های خورنده مقاومت می کند، به طور کلی بی اثر نیست. در اسیدهای بسیار احیا کننده یا محیط هایی با کلرید در دمای بالا، باید جداول خوردگی را به دقت بررسی کنید. گاهی اوقات، یک آلیاژ ضد زنگ با درجه بالا یا یک آلیاژ مبتنی بر نیکل مانند Hastelloy ممکن است انتخاب کلی بهتری باشد، حتی اگر مقاومت سایشی آن کمتر باشد. این یک معامله است.
هزینه همیشه وارد گفتگو می شود. یک فرآیند پوشش کامل Stellite بر روی یک قطعه بزرگ می تواند 5-10 برابر بیشتر از یک آستین فولادی سخت شده استاندارد هزینه داشته باشد. توجیه از زمان اجرا طولانی، کاهش زمان توقف برنامه ریزی نشده، و ایمنی در سیستم های مهر و موم شده یا دسترسی به آن دشوار است. شما از آن استفاده نمی کنید زیرا فناوری جالبی است. شما از آن استفاده می کنید زیرا کل هزینه ریاضی مالکیت کار می کند.
منبع یابی قطعات قابل اعتماد Stellite به معنای یافتن ارزان ترین فروشنده نیست. این در مورد یافتن یک شریک با دانش متالورژی و کنترل فرآیند است. سابقه 30 ساله شرکتی مانند QSY در ریخته گری و ماشینکاری آلیاژهای خاص نشان می دهد که آنها در منحنی یادگیری کار با مواد دشوار مانند آلیاژهای کبالت و نیکل حرکت کرده اند. این تجربه مستقیماً به نقص های تولید کمتر و مشاوره بهتر در مرحله طراحی تبدیل می شود.
هنگام بررسی یک تامین کننده، من فقط به بروشور براق آنها نگاه نمی کنم. من در مورد پارامترهای پوشش جوش PTA آنها، روش آنها برای تأیید یکپارچگی پیوند (معمولاً آزمایش اولتراسونیک) و شیوه های استاندارد آنها برای کاهش استرس می پرسم. من می خواهم ابزار آنها را برای نگه داشتن قطعات پیچیده در حین ماشینکاری ببینم. اینها جزئیات غیرسکسی و کاربردی هستند که کارکرد قطعه را تضمین می کنند.
در پایان، الف بلبرینگ استلایت راه حل یک پاسخ بسیار مهندسی شده به مجموعه خاصی از شرایط وحشیانه است. این یک کالا نیست. موفقیت آن در گرو درک عمیق و عملی رفتار آلیاژ از ریخته گری یا محل جوشکاری تا پایان نهایی در سطح میکرون در دستگاه CNC است. درست کردن آن کمتر شبیه یک پیروزی فناوری است و بیشتر شبیه نتیجه ای است که به سختی به دست آمده از احترام به علم مواد و محدودیت های فرآیند.