
وقتی «انواع پخت» را می شنوید، بیشتر کتاب های درسی مستقیماً به تمایز کلاسیک حالت جامد در مقابل فاز مایع می پردازند. این از نظر تئوری خوب است، اما در طبقه مغازه، این انتخاب باینری تقریبا ساده لوحانه به نظر می رسد. تصمیم واقعی کثیفتر است، به دلیل پودر آلیاژی که آن روز صبح با آن گیر کردهاید، هندسه قطعهای که مهندسی به تازگی روی دیوار پرتاب کرد و فشار مداوم تولید برای ضربه زدن به اهداف چگالی بدون کاهش بودجه انرژی. من تعداد زیادی از نوجوانان را دیده ام که به انتخاب نوع "درست" از نمودار توجه می کنند، فقط برای اینکه کوره داستان متفاوتی را بیان کند. بیایید در مورد آنچه واقعاً هنگام بسته شدن درب کوره اتفاق می افتد صحبت کنیم.
این پیش فرض، خط مبنا است. شما با تکیه بر انتشار اتمی، پودرها را زیر نقطه ذوب ماده اصلی ترکیب می کنید. برای بسیاری از اجزای آهنی ما در QSY، به ویژه قطعات ساختاری ساده تر از آهن یا پودرهای فولاد کم آلیاژ، از اینجا شروع می کنیم. این روند ساده به نظر می رسد - بالا بروید، نگه دارید، سرد کنید. اما شیطان در جزئیات، به ویژه کنترل جو است. یک نشتی کوچک در کوره خلاء یا سکسکه در ترکیب هیدروژن/نیتروژن خود داشته باشید، و شما فقط به اکسیداسیون سطحی نگاه نمی کنید. شما در حال تغییر سینتیک انتشار در نواحی گردن بین ذرات هستید که منجر به پیوندهای ضعیف و قسمتی می شود که تحت ماشینکاری از بین می رود. ما این را به سختی سالها پیش در دسته ای از جعبه دنده یاد گرفتیم. چگالی تف جوشی شده در گزارش خوب به نظر می رسید، اما آنها در طول فرآیند hobbing به هم خوردند و شکستند. مقصر؟ یک اتمسفر کمی اکسید کننده که یک لایه نازک و شکننده اکسیدی در مرزهای دانه ایجاد می کند که برای بررسی های استاندارد چگالی نامرئی است.
نرخ گرمایش یکی دیگر از متغیرهای خاموش است. منحنی های کتاب درسی صاف است. در واقع، اگر با شکلهای فشردهشدهای خیلی سریع به سطح شیب دار بروید، میتوانید تنشهای داخلی ایجاد کنید که باعث انقباض یا حتی تاب برداشتن میشود. این فقط در مورد رسیدن به دمای خیساندن نیست. این در مورد چگونگی رسیدن به آنجا است. برای اشکال پیچیده، مانند برخی از بدنههای شیر فولادی ضد زنگ که با آنها کار میکنیم، یک رمپ کنترلشده و چند مرحلهای برای حفظ ثبات ابعادی برای عملیات CNC بعدی غیرقابل مذاکره است.
و خود پودر را فراموش نکنیم. فرض تف جوشی حالت جامد خالص با پودرهای پیش آلیاژی تار می شود. حتی با عناصری مانند نیکل یا مس در پودرهای فولادی، ممکن است در صورت بروز یک نقطه داغ دما، فازهای مایع گذرا موضعی دریافت کنید. بنابراین، هدف شما حالت جامد است، اما باید بدانید که ممکن است با چیز دیگری معاشقه کنید. این منطقه خاکستری است که یک دستور غذا را از یک فرآیند قوی جدا می کند.
اکنون اینجاست که شما فعالانه یک جزء با نقطه ذوب پایینتر را معرفی میکنید. مثال کلاسیک اضافه کردن مس به آهن است. ایده زیبا است: مایع شکل می گیرد، دانه های جامد را خیس می کند و از طریق عمل مویرگی و رسوب مجدد محلول، چگالش سریع به دست می آید. واقعیت خط تولید یک نبرد دائمی با جاذبه و زمان است. اگر کسر حجمی مایع خیلی زیاد یا ویسکوزیته خیلی کم باشد، قسمتی که به دقت فشار داده شده است می تواند در کوره فرو رفته یا شکل خود را از دست بدهد. من پروژه ای را برای یک بلبرینگ با چگالی بالا به یاد می آورم که در آن محتوای مس را فشار می دادیم. ما چگالی را دریافت کردیم، خوب، اما قسمت شبیه یک شمع غمگین و آب شده بیرون آمد. ما مجبور بودیم به عقب شماره گیری کنیم، چگالی اولیه کمی کمتر از پرس را بپذیریم و از پروفیل پخت بسیار دقیق تری برای کنترل مدت زمان فاز مایع استفاده کنیم.
زاویه خیس شدن همه چیز است. اگر مایع دانه های جامد را به درستی خیس نکند، به جای پخش شدن در امتداد مرزهای دانه، درون منافذ قرار می گیرد. در نهایت با منافذ جدا شده، بزرگ و قدرت ضعیف مواجه می شوید. این فقط یک پارامتر علم مواد نیست. تحت تأثیر اکسیدهای سطحی، ناخالصی های جزئی و جو کوره قرار می گیرد. برای آلیاژهای خاصی که با آنها کار می کنیم، مانند برخی از آلیاژهای مبتنی بر نیکل، انتخاب کمک پخت مناسب یک هنر اختصاصی است. این کمتر در مورد پیروی از یک کتاب راهنما و بیشتر در مورد آزمایش تکراری است، اغلب با مشارکت تامین کنندگان پودر ما.
سپس ریزساختار وجود دارد. با تف جوشی فاز مایع، اغلب با یک ساختار کامپوزیتی مواجه می شوید - دانه های جامد که توسط فاز متفاوتی احاطه شده اند. این می تواند برای مقاومت در برابر سایش یا خواص مغناطیسی خاص عالی باشد، اما به طور چشمگیری نحوه ماشین آلات قطعه را تغییر می دهد. هنگامی که بخش CNC ما در Qingdao Qiangsenyuan Technology Co., Ltd. (QSY) یک قطعه زینتر شده در فاز مایع دریافت می کند، پارامترهای ماشینکاری (سرعت، خوراک، درجه ابزار) در مقایسه با یک بخش پخته شده حالت جامد از همان ماده پایه، نیاز به بررسی کامل دارند. سختی یکنواخت نیست، و اگر ابزار را مانند یک قطعه همگن رفتار کنید، الگوهای سایش غیرقابل پیش بینی است.
گاهی اوقات، تف جوشی معمولی شما را به آنجا نمی رساند، به خصوص برای متراکم شدن کامل یا با مواد پیچیده مانند فلزات نسوز یا سرامیک های خاص. اینجاست که شما اسلحه های بزرگ را وارد می کنید: فشار. پرس داغ (HP) و پرس گرم ایزواستاتیک (HIP) در یک لیگ متفاوت هستند. ما از اینها برای قطعات با حجم بالا و کم هزینه استفاده نمی کنیم—زمان چرخه و هزینه تجهیزات بسیار زیاد است. اما برای یک نمونه اولیه یا یک جزء حیاتی در یک آلیاژ خاص، مانند مهر و موم آلیاژی مبتنی بر کبالت برای محیطهای شدید، HIP یک نجات دهنده است.
پرس ایزواستاتیک داغ جذاب است. قسمت سبز رنگ را در یک قوطی دربسته قرار می دهید، آن را تخلیه می کنید و سپس آن را در دمای بالا و فشار گاز ایزواستاتیک (معمولاً آرگون) قرار می دهید. فشار، منافذ داخلی را از همه جهات فرو میریزد و به چگالی تقریباً نظری منجر میشود. گرفتن؟ فرآیند کنسرو کردن یک شکل هنری است. هر گونه نشتی، و گاز وارد می شود و قطعه را خراب می کند. و تغییر ابعاد بسیار قابل پیش بینی است، اما همیشه برای جبران آن در ابزار اولیه بی اهمیت نیست. ما از HIP برای متراکم کردن اجزای پیچیده سرمایهگذاریشده نیز استفاده کردهایم، که مرز بین تکنیکهای ریختهگری سنتی و متالورژی پودر را محو میکند.
محدودیت عملی، فراتر از هزینه، اندازه قطعه است. جهان شما با قطر و ارتفاع رگ HIP شما تعریف می شود. برای اجزای بزرگتر، شما به مبارزه با پخت متعارف و مصالحه های آن بازگشته اید. این یک ابزار، یک ابزار بسیار قدرتمند است، اما یک راه حل جهانی نیست.
این چیزهای مرزی است که اغلب به آزمایشگاههای تحقیق و توسعه یا تولید بسیار خاص محدود میشود. تف جوشی پلاسمای جرقه ای (SPS) یا تکنیک زینترینگ به کمک میدان (FAST) از جریان مستقیم پالسی و فشار تک محوری استفاده می کند. فروش بزرگ سرعت است – نرخ گرمایش فوقالعاده سریع و زمان ماندگاری کوتاه که از نظر تئوری میتواند رشد دانه را سرکوب کند. برای نانومواد یا حفظ ساختارهای پودری منحصربفرد بسیار عالی است.
اما از نقطه نظر تولید، مشکل است. افزایش مقیاس مانع اصلی است. ساختن اشکال بزرگ و پیچیده به طور یکنواخت با SPS چالشی است که ما همچنان از حاشیه آن را تماشا می کنیم. مسئله دیگر این است که چرخه بسیار سریع گاهی اوقات میتواند تنشهای پسماند ایجاد کند یا شیب چگالی ایجاد کند، اگر طراحی قالب و مسیرهای جریان کامل نباشد. برای شرکتی مانند QSY، با تمرکز بر ارائه قطعات ریختهگری و ماشینکاری مطمئن، ما این پیشرفتها را از نزدیک رصد میکنیم. آنها ممکن است برای یک پروژه آینده مربوط به پودر آلیاژ جدید مرتبط باشند، اما در حال حاضر، آنها یک ابزار تخصصی باقی می مانند. نکته کلیدی این است که "نوع" تف جوشی فقط یک انتخاب نیست. این یک محدودیت است که توسط تجهیزاتی که به آنها دسترسی دارید و اندازه دسته اقتصادی تعریف شده است.
این شاید بحرانی ترین نقطه از 30 سال گذشته در این تجارت باشد. شما نمی توانید مرحله پخت را جدا کنید. موفقیت یا شکست آن با آنچه قبل و بعد از آن اتفاق می افتد تعیین می شود. ویژگی های پودر (توزیع اندازه، مورفولوژی، روان کننده) صحنه را تنظیم می کند. روش تراکم (تک محوری، ایزواستاتیک، قالب گیری تزریقی فلز) چگالی سبز و ساختار منافذی را که تف جوشی باید با آن کار کند، مشخص می کند.
و مهمتر از همه، پس از آن چه می شود؟ اگر قطعه مستقیماً به سرویس برسد، زینترینگ باید خواص نهایی را ارائه دهد. اما در QSY، بسیاری از قطعات پردازش شده با پودر ما تحت ماشینکاری CNC قابل توجهی قرار می گیرند. یک قطعه ضعیف ممکن است دارای تخلخل زیرسطحی پنهان یا سختی ناسازگار باشد که باعث شکستن ابزار، سطح ضعیف و قطعات ریزش شده در حین ماشینکاری می شود و تمام ارزش افزوده شده تا آن نقطه را هدر می دهد. پروفیل زینترینگ باید با در نظر گرفتن ماشینکار توسعه یابد. گاهی اوقات، بهتر است آن را با چگالی کمی کمتر که بسیار یکنواخت است، زینتر کنید، آن را ماشین کنید و سپس از یک عملیات ثانویه مانند آنیل در دمای پایین یا حتی یک عملیات سطح برای رسیدن به مشخصات نهایی استفاده کنید.
در نهایت، کوره خود یک سیستم زنده است. پوشش نسوز با گذشت زمان تخریب می شود و یکنواختی حرارتی را تحت تأثیر قرار می دهد. سن عناصر گرمایشی ترموکوپل ها رانش می شوند. یک "نوع" پخت یک دستور العمل ثابت نیست. این یک فرآیند زنده است که نیاز به نظارت و تنظیم مداوم دارد. بهترین تمرینکنندگانی که من میشناسم احساسی نسبت به کورههایشان دارند—آنها به آنها گوش میدهند، رنگ قطعات بیرونآمده را تماشا میکنند و آن را با گزارشهای داده مرتبط میکنند. این ترکیب علم، شهود تجهیزات، و درک کل زنجیره تولید است که مشخصات پخت را به یک فرآیند تولید قابل اعتماد، روزانه و روزانه تبدیل می کند. این کمتر در مورد انتخاب یک نوع و بیشتر در مورد تسلط بر متغیرها در نوع مورد نیاز پروژه شما است.