
وقتی اکثر مردم «صنعت متالورژی پودر» را می شنوند، یک فرآیند فشرده سازی و زینتی ساده را به تصویر می کشند - پودر را مخلوط کنید، آن را فشار دهید، آن را گرم کنید، انجام شده است. این نسخه کتاب درسی است و یک سادهسازی بیش از حد خطرناک است که منجر به تعداد زیادی از قطعات پایینتر و مهندسان ناامید میشود. واقعیت آشفتهتر، ظریفتر و صادقانهتر است، جایی که مهندسی واقعی اتفاق میافتد. این فقط در مورد ایجاد یک شکل نیست. این در مورد مدیریت تخلخل، کنترل مرزهای دانه پس از تف جوشی، و درک نحوه رفتار آلیاژ هنگام شروع به عنوان گرد و غبار است. بسیاری از طرحها را دیدهام که شکست خوردهاند، زیرا آنها PM را به عنوان یک جایگزین ارزان برای ماشینکاری در نظر میگیرند و ویژگیهای منحصر به فرد ماده آن را نادیده میگیرند.
بیایید در مورد مواد صحبت کنیم. وعده آلیاژهای ویژه مانند آلیاژهای مبتنی بر نیکل یا کبالت به شکل پودر برای کاربردهای سایش و دمای بالا بسیار زیاد است. اما شکاف بین وعده و قسمت زیاد است. شما نمی توانید فقط مشخصات آلیاژ فرفورژه را انتخاب کنید و انتظار داشته باشید که نسخه پودری به همان اعداد برسد. پودر پیش آلیاژ شده در مقابل مسیر اختلاط عنصری یک انتخاب اساسی است که همه چیز را از ثبات ابعادی در طول پخت تا استحکام خستگی نهایی دیکته می کند. با آمیزههای عنصری، شما از کامل بودن انتشار در طول چرخه حرارتی استفاده میکنید - به ندرت اینطور است و اگر چرخه درست نباشد، به ریزساختارهای ناهمگن منجر میشود.
این به طور مستقیم به چگالی مرتبط است. هدف گیری برای چگالی تقریباً کامل اغلب به معنای حرکت فراتر از پخت استاندارد است. ما در مورد قالب گیری تزریق فلز (MIM) یا پرس ایزواستاتیک داغ (HIP) صحبت می کنیم. اما هر پله تراکم با یک جهش هزینه و محدودیت های هندسی همراه است. به عنوان مثال، HIP برای از بین بردن تخلخل باقیمانده در یک مجتمع فوق العاده است متالورژی پودر یک نمونه اولیه تیغه توربین را میگویند، اما این یک راهحل درمان برای اجرای سینترینگ با طراحی ضعیف نیست. تخلخل باید بسته و جدا شود تا HIP به طور موثر آن را بهبود بخشد. تخلخل سطح به هم پیوسته ثابت نمی شود.
سردرد عملی؟ فولادهای سخت شونده زینتر آنها به شما این امکان را می دهند که مستقیماً از کوره تف جوشی به استحکام بالایی دست یابید و عملیات حرارتی ثانویه را دور بزنید. برای تلفن های موبایل کامل است. اما نرخ خنک کننده در تسمه تف جوشی شما به یک پارامتر فرآیند حیاتی تبدیل می شود. خیلی آهسته، و شما تبدیل مارتنزیتی را دریافت نمی کنید. خیلی سریع، و شما در معرض خطر اعوجاج هستید. من هفتهها را صرف تنظیم جریان گاز و سرعت تسمه برای یک قطعه فلنج ساده کردهام، اما متوجه شدم که تغییر جزئی در جرم قطعه نسبت به یک تغییر طراحی دوباره همه چیز را از بین میبرد. این یک عمل متعادل کننده دائمی است.
تقریباً هیچ بخش پیچیده PM واقعاً به شکل شبکه نیست. حتی با بهترین ابزار و کنترل فرآیند، به عملیات ثانویه نیاز خواهید داشت. اینجاست که رابطه بین الف متالورژی پودر متخصص و یک ماشینکار دقیق انتقاد میکنند. شما نمی توانید یک قطعه PM را مانند یک بلوک فرفورژه ماشین کاری کنید. تخلخل باقیمانده ساینده ای است که ابزارهای برش را می خورد. همچنین بر روی سطح و استحکام نخ تأثیر می گذارد.
این یک هم افزایی است که من دیده ام به خوبی انجام شده است. شرکتی مانند Qingdao Qiangsenyuan Technology Co., Ltd. (QSY). با پیشینه عمیق خود در ریخته گری سرمایه گذاری و ماشینکاری CNC، آنها رفتار مواد را به دست می آورند. هنگامی که یک قطعه PM، مثلاً یک بدنه شیر فولادی ضد زنگ که نیاز به رزوه های پورت دقیق دارد، از سینت جدا می شود، آنها می دانند که چگونه با آن کار کنند. آنها میدانستند که حفاری در یک سطح متخلخل به هندسهها و تغذیههای ابزار خاصی نیاز دارد تا از خرد شدن لبه جلوگیری شود. این فقط یک کار ماشینکاری نیست. این ادامه روند تحکیم است. تجربه آنها با آلیاژهای ویژه در ریخته گری به شهودی برای جابجایی مواد مشابه به شکل متخلخل تبدیل می شود. می توانید رویکرد آنها را در سایت آنها در آدرس بررسی کنید https://www.tsingtaocnc.com- فرآیند یکپارچه آنها از قالب گیری تا ماشین کاری اساساً همان چیزی است که اجزای پیشرفته PM نیاز دارند.
بدترین شکست هایی که من شاهد آن بوده ام زمانی بود که PM و ماشینکاری سیلو شدند. یک طراح یک دیوار نازک در کنار یک جیب ماشینکاری شده روی یک قطعه PM آهنی مشخص کرد. فروشگاه PM آن را به مشخصات ساخته شده است، اما دیوار شاید 85٪ چگالی داشت. ماشینکار که از فولاد جامد استفاده میکرد، یک برش استاندارد انجام داد. دیوار می لرزید، ابزار به هم می خورد، و ساختار متخلخل به معنای واقعی کلمه پاره می شد. درس؟ DFM (طراحی برای تولید) برای PM باید شامل استراتژی ماشینکاری باشد. گاهی اوقات، بهتر است قبل از زینترینگ، یک برجستگی ماشینکاری شود، یا یک تراکم موضعی مشخص شود.
ابزارآلات قلب پرس و زینتر است و هزینه اولیه زیادی دارد. وسوسه این است که یک بخش چند سطحی برای به حداکثر رساندن فرآیند طراحی کنید و همه ویژگیها را در خود جای دهید. اما هر سطح، هر آندرکات، پیچیدگی ابزار، سایش، و خطر شیب تراکم را افزایش می دهد. من اوایل در این تله افتادم. ما یک دنده درخشان با مشخصات کلاچ سینتر شده یکپارچه طراحی کردیم. این ابزار یک کابوس بود، به میلههای هسته ظریفی نیاز داشت که خم میشدند، که منجر به پر شدن ناسازگار در خطوط کلاچ میشد. قرار بود قطعات چاپ شوند اما به دلیل آن تغییرات چگالی ضعیف عمل کردند.
گاهی اوقات، بازی هوشمندانهتر این است که یک پیشفرم PM سادهتر و قویتر بسازید و ویژگیهای پیچیده را ماشینکاری کنید. این یک امتیاز به نظر می رسد، اما اغلب از نظر حجم قابل اعتمادتر و مقرون به صرفه است. تساهل ها زمینه دیگری از جاه طلبی های نابجاست. نگه داشتن ± 0.025 میلی متر روی یک قطر متخلخل در یک دسته، مشکل و بازرسی 100٪ را می طلبد. این صنعت به دلایلی دارای کلاس های تحمل استاندارد است. درک زمان استفاده از کلاس X (دقت بالاتر) در مقابل کلاس Y، و ارتباط آن با مشتری، بخش کلیدی کار است. این در مورد مدیریت انتظارات با واقعیت فشرده سازی پودر و تماشای جمع شدن و تاب برداشتن آن در یک کوره است.
و انقباض خطی نیست. می تواند با جهت متراکم شدن (ناهمسانگرد)، که یک کابوس برای قطعات طولانی و نازک است، متفاوت باشد. یک بار یک سری اهرم محرک درست کردیم. آنها پس از پخت با مشخصات طول و عرض مواجه شدند، اما پیچش (نوعی تار) ناسازگار بود. علت اصلی؟ نوسانات جزئی در ارتفاع پر شدن پودر در قالب، که توزیع چگالی سبز اولیه را تغییر داد. حل آن مستلزم طراحی مجدد سیستم کفشک خوراکی بود، نه فقط تنظیم کوره.
قهرمان گمنام - یا خرابکار خاموش - PM قسمت سبز است. این کامپکت فشرده، اما غیرقابل پخت است. تمامیت آن همه چیز است. ترک مویی یا لمینیت های ناشی از بیرون ریختن نامناسب در تف جوشی بهبود نمی یابند. آنها بدتر خواهند شد جابجایی قطعات سبز رنگ نیاز به لمس سبک دارد. من تمام پالتهای قطعات را دیدهام که به آوار تبدیل شدهاند، زیرا یک تکنسین جدید آنها را مانند قطعات ماشینکاری شده مدیریت میکند.
استحکام سبز خاصیتی است که با کلاسورها و روان کننده ها مشخص می کنید. اما این یک معامله است. روان کننده بیشتر، تخلیه را آسان می کند و یکنواختی چگالی را بهبود می بخشد، اما باقیمانده بیشتری را برای سوختن در طول پخت باقی می گذارد، که می تواند بر کنترل کربن در فولادها تأثیر بگذارد. این یک مشکل شیمی است که به عنوان یک مشکل مکانیکی پنهان شده است. برای شرکتی مثل QSYکه تخصصش در ریختهگری پوسته و سرمایهگذاری حول مواد قالب و چرخههای فرسودگی میچرخد، این اتمسفر تف جوشی و فاز جداسازی حرارتی منظرهای آشنا خواهد بود. اصول تجزیه حرارتی کنترل شده موازی است، فقط به جای الگوی مومی روی یک پودر فشرده اعمال می شود.
بازرسی قطعات سبز یک هنر است. شما نمی توانید از اکثر روش های غیر مخرب استفاده کنید. این اغلب به بازرسی بصری در زیر نور خوب و احساس نحوه صدای قطعه در هنگام ضربه زدن کم می انجامد. این فناوری پایین است اما حیاتی است. یک قسمت سبز معیوب قراضه است. شما فقط انرژی را هدر می دهید تا آن را تفت دهید.
بزرگترین خطر برای صنعت متالورژی پودر به عنوان یک کالا تلقی می شود. اگر فقط در مورد فشار دادن قطعات آهنی ارزان باشد، آن کار در نهایت به کمهزینهترین پیشنهاد دهنده منتقل میشود. آینده در مواد پیشرفته، یکپارچه سازی عملکردی پیچیده و تولید هیبریدی است. PM را به عنوان یک پلت فرم سنتز مواد در نظر بگیرید. میتوانید کامپوزیتهایی مانند آلومینیوم تقویتشده با ذرات کاربید سیلیکون ایجاد کنید که ذوب کردن آنها غیرممکن است. یا مواد درجه بندی شده عملکردی که در آن ترکیب در داخل قطعه تغییر می کند.
ادغام با تولید افزودنی نیز خطوط را محو می کند. جت بایندر فلزات، در هسته آن، الف متالورژی پودر فرآیند چالشهای تف جوشی، اعوجاج و کنترل ریزساختاری همگی وجود دارند که با چگالی سبز معمولاً پایینتر تقویت میشوند. این همان خانواده مشکلات است، فقط با یک روش شکل دهی متفاوت. اینجاست که دانش فرآیند عمیق از PM سنتی ارزشمند می شود.
بنابراین، این صنعت غروب آفتاب نیست. در حال تکامل است. اما این نیاز به تغییر از صرف یک تامین کننده قطعات به سمت مشاور مواد و فرآیند تولید دارد. شما باید طراحی را هدایت کنید، کل زنجیره را از پودر گرفته تا اجزای ماشینکاری شده تمام شده را در اختیار داشته باشید، و در مورد توانایی ها و محدودیت های فرآیند به طرز وحشیانه ای صادق باشید. اینگونه است که شما فراتر از یک فروشگاه مطبوعاتی حرکت می کنید و به یک شریک مهندسی ضروری تبدیل می شوید. شرکتهایی که این را دریافت میکنند، شرکتهایی که از ماشینکاری و قطعات علم مواد برای پشتیبانگیری از فرآیند PM استفاده میکنند، آنهایی هستند که تا 30 سال آینده ادامه خواهند داشت.