
بیایید صادق باشیم، وقتی اکثر مردم «ریخته گری فلز مومی» را می شنوند، یک صنعتگر تنها را به تصویر می کشند که در حال حکاکی یک مجسمه موم زنبور عسل قبل از اینکه در پف دود ناپدید شود تا با فلز درخشان جایگزین شود. آن تصویر عاشقانه بخشی از داستان است، اما واقعیت صنعتی است - چیزی که ما آن را می نامیم ریخته گری سرمایه گذاری- یک باله سنگدل، دقیق و اغلب خسته کننده از شیمی، ترمودینامیک و صبر محض است. بزرگترین تصور غلط؟ که این یک فرآیند ساده و یک مرحله ای "موم گم شده" است. این نیست. این یک زنجیره است، و هر حلقه، از الگوی موم اولیه تا تکان دادن نهایی، یک نقطه بالقوه شکست است. من بیشتر از هر نقص متالورژیکی، ریختهگریهایی را دیدهام که از یک حباب هوای کوچک محبوس شده در یک پوسته سرامیکی خرد شدهاند. اینجاست که کار واقعی اتفاق می افتد.
همه روی موم وسواس دارند، و مطمئناً بسیار مهم است. اما نوع موم؟ این موم مجسمه سازی هنری نیست. ما از موم های تزریقی مهندسی شده، مخلوط هایی که برای نرخ های انقباض خاص، محتوای خاکستر و استحکام فرموله شده اند، استفاده می کنیم. در مکانی مانند Qingdao Qiangsenyuan Technology Co., Ltd. (QSY)، با دههها بازی خود، کتابخانهای از واکسها برای مشاغل مختلف خواهند داشت. یک براکت هوافضا با دیواره نازک به ویژگی جریان متفاوتی نسبت به بدنه شیر جامد نیاز دارد. اشتباه گرفتن پارامترهای تزریق در اینجا - دما، فشار، زمان چرخه - به این معنی است که الگو بعداً تغییر می کند. و اعوجاج در مرحله مومی در قسمت فلزی نهایی چند برابر می شود. در همان اوایل فهمیدم که این راه سخت، تولید دستهای از جعبهدندههایی بود که به طرز مرموزی خارج از گرد بودند. آن را به موم که در قالب خیلی آهسته سرد می شود، ردیابی کرد.
مونتاژ الگو یا "درخت" یکی دیگر از هنرهای دست کم گرفته شده است. این فقط چسباندن قطعات مومی روی اسپرو نیست. شما در حال طراحی سیستم تغذیه برای فلز مذاب هستید. نحوه جهت دهی قطعات، قطر دونده ها، محل قرارگیری دروازه ها - همه اینها انجماد را دیکته می کند. گیتینگ ضعیف منجر به انقباض حفره ها می شود، نقص های داخلی که ممکن است فقط در اشعه ایکس نشان داده شوند. من پروژه ای را برای پروانه پمپ از فولاد ضد زنگ دوبلکس به یاد می آورم که در آن مدام تخلخل در هاب دریافت می کردیم. ما درخت موم را دوباره طراحی کردیم، کانالهای تغذیهکننده کوچکتر و هدفمند را اضافه کردیم، و درست پاک شد. این ترفندها، ناشی از شکست است که کارگاه را از یک متخصص جدا می کند.
سپس پوشش اولیه، اولین شیب سرامیکی می آید. این یک دانک معمولی نیست. دوغاب، ترکیبی از آرد سیلیس ریز و بایندر، باید موم را کاملا خیس کند تا تمام جزئیات را به تصویر بکشد. هر تکه کوچکی که دوغاب به آن نمیچسبد، تبدیل به یک باله یا برجستگی روی قالب میشود. گچ بری، یا ماسه نسوز، بلافاصله پس از اعمال می شود. اندازه سنگ ریزه این لایه اول بهترین است - این همان چیزی است که سطح را به شما می دهد. من ساعتها را با میکروسکوپ برای مقایسه آرد زیرکون و سیلیس ذوب شده برای اولین پوشش روی قسمتی که نیاز به پرداخت 3.2 میکرو اینچ Ra دارد، گذراندهام. انتخاب مهم است
ساختن پوسته یک ماراتن است نه دوی سرعت. شما یک لایه به طور متناوب بین دوغاب و گچ به تدریج درشت تر (مانند آلومینوسیلیکات) اعمال می کنید و اجازه می دهید هر لایه در یک محیط کنترل شده کاملا خشک شود. رطوبت اینجا دشمن است. رطوبت بالا خشک شدن را کند می کند و منجر به ضعیف شدن پوسته می شود. خیلی سریع، و شما دچار ترک می شوید. ما معمولاً 7 تا 9 لایه را هدف قرار می دهیم، اما برای یک ریخته گری فولادی بزرگ، ممکن است 12 یا بیشتر باشد. هر لایه ضخامت و استحکام را برای مقاومت در برابر فشار فرواستاتیک فلز مذاب اضافه می کند. من دچار شکست پوستهها شدهام - یک ترک فاجعهبار در حین ریختن - زیرا چرخههای خشککردن را در یک روز مرطوب تابستانی به سرعت انجام دادیم. یک درس پرهزینه در احترام به فرآیند.
موم زدایی جایی است که نام «موم گمشده» از آن گرفته شده است، و این یک مرحله خشونت آمیز است. ما موم را به آرامی ذوب نمی کنیم. روش استاندارد موم زدایی اتوکلاو است: پوسته در معرض بخار فشار بالا قرار می گیرد که به سرعت موم را گرم می کند و باعث انبساط و خروج آن می شود. اگر پوسته کاملاً خشک نشده باشد، فشار بخار می تواند آن را از داخل جدا کند. روش دیگر، موم زدایی با آتش فلاش - پرتاب کردن پوسته در یک کوره داغ - برای شوک حرارتی سریعتر اما خطرناکتر است. هدف این است که یک حفره سرامیکی کامل و تمیز باقی بمانید. هر گونه خاکستر موم باقیمانده می تواند بعداً سطح فلز را آلوده کند.
پس از موم زدایی، پوسته در یک کوره در دمای بالا، اغلب در حدود 1000 درجه سانتیگراد پخته می شود. این کار دو کار را انجام می دهد: آخرین آثار موم یا بایندر را می سوزاند و ذرات سرامیکی را با هم متخلخل می کند و قالبی قوی و قابل نفوذ برای ریختن ایجاد می کند. برنامه شلیک بسیار مهم است. خیلی سریع بالا میروید و استرس حرارتی پوسته را میشکند. پوسته شلیک شده شکننده است اما در برابر گرما بسیار مقاوم است. شما آن را با نوعی احترام متشنج اداره می کنید.
ریختن قسمت دراماتیک آن است. قالب که هنوز از کوره داغ است، برای پشتیبانی در یک فلاسک پر از ماسه قرار می گیرد. فلز - مثلاً الف آلیاژ مبتنی بر نیکل برای یک پره توربین - در یک کوره خلاء یا القایی ذوب می شود تا دمای فوق العاده دقیقی داشته باشد. ریزش باید سریع و مداوم باشد تا از بسته شدن سرد جلوگیری شود. شما می بینید که سیل فلز به داخل فنجان اسپرو می رود، و سپس در حالی که جامد می شود، یک بازی انتظار است. خواص حرارتی پوسته به طور مستقیم بر ساختار دانه فلز تأثیر می گذارد. به همین دلیل است که دستور پخت سرامیک برای بسیاری از ریخته گری ها بسیار اختصاصی است.
پس از خنک شدن، نوبت به تکان دادن می رسد. این ظرافت است. پوسته سرامیکی را معمولاً با یک چکش پنوماتیک یا میز ارتعاشی می شکنید. این کار با صدای بلند و غبارآلود است. آنچه باقی می ماند درخت فلزی است که با پوشش سرامیکی خشن پوشیده شده است. قطعات با استفاده از چرخ های ساینده یا اره نواری از لوله مرکزی جدا می شوند. این اولین باری است که واقعاً ریخته گری خام را می بینید. احساسی که وقتی می بینید یک فرم تمیز و کامل ظاهر می شود، تسکین محض است. احساس وقتی یک بخش از دست رفته یا کوچک شدن عظیم را می بینید؟ ترس
تمیز کردن اولیه شامل ماسه بلاست یا تمیز کردن شیمیایی برای حذف آخرین تکه های پوسته است. سپس بازرسی شروع می شود. بررسی ابعاد، بازرسی بصری برای عیوب سطح، آزمایش نفوذ رنگ برای ترک. برای اجزای حیاتی، مانند قطعاتی که QSY برای ماشینکاری قطعات نهایی تولید میکند، برای یافتن عیوب داخلی به آزمایش رادیوگرافی (اشعه ایکس) یا اولتراسونیک میروید. اینجاست که مراحل اولیه قضاوت می شود. دسته ای از تخلخل در فیلم اشعه ایکس اغلب می تواند به یک مشکل الگوی مومی یا نقص طراحی دروازه از روزهای قبل بازگردد.
در اینجا چیزی در مورد مدرن است ریخته گری فلز موم: به ندرت پایان خط است. قسمت as-cast یک فضای خالی تقریباً توری است. برای اینکه عملکردی داشته باشد، تقریباً همیشه نیاز به ماشین کاری دارد. اینجاست که ادغام اهمیت دارد. ریخته گری که ماشینکاری را بفهمد طلا است. آنها ریخته گری را با در نظر گرفتن مبناهای ماشینکاری طراحی می کنند، مقدار ذخیره حداقل اما کافی را اضافه می کنند و نقاط گیره را در نظر می گیرند. مدل QSY ارائه هر دو ریخته گری سرمایه گذاری و ماشینکاری CNC زیر یک سقف کاملا منطقی است. آنها میتوانند بدنه شیر فولادی ضد زنگ 17-4PH را با سطوح آببندی حیاتی که بهصورت ریختهگری باقی میمانند، ریختهگری کنند و دقیقاً بدانند چه مقدار ذخایر برای آسیابهای CNC خود باقی میگذارند تا به Ra 0.8 کامل برسند. انگشت اشاره را بین کارگاه های ریخته گری جداگانه و ماشین آلات از بین می برد.
انتخاب مواد نیز جزئی از فرآیند است. ریخته گری سرمایه گذاری با آلیاژهایی که ماشینکاری آنها دشوار است عالی است. ریختن یک شکل پیچیده از Inconel 718 مقرون به صرفه تر از ماشینکاری آن از یک بلوک جامد است. ضایعات فرآیند حداقل است. برای قطعات کوچک با حجم بالا، مانند سر چوب گلف یا ایمپلنت های دندانی، از قالب های مومی چند حفره ای و مونتاژ خودکار درخت استفاده می کنند. برای قطعات کم حجم و بزرگ - یک محفظه پمپ واحد برای عملیات معدن فکر کنید - ممکن است یک درخت مونتاژ شده با دست از الگوهای ساخته شده از طریق نمونه سازی سریع باشد. فرآیند مقیاس می شود، اما اصول اصلی تغییر نمی کنند.
من مغازهها را دیدهام که سعی میکنند گوشهها را کاهش دهند - استفاده مجدد از دوغاب بارها، کوتاه کردن زمان خشک کردن، نادیده گرفتن تجزیه و تحلیل حرارتی کامل در طراحی قطعه جدید. تقریباً همیشه نتیجه معکوس میدهد و در نتیجه نرخهای ضایعات بالاتری ایجاد میشود که هر گونه پساندازی را از بین میبرد. شرکتهایی که دوام میآورند، مانند شرکتهایی با 30 سال سابقه، میدانند که این یک سیستم است. این در مورد کنترل صدها متغیر برای دستیابی به ثبات است. این جادو نیست. این کنترل دقیق، گاهی خسته کننده است.
بنابراین، ریختهگری فلز موم، یا ریختهگری سرمایهگذاری، یک تکنیک واحد نیست. این یک چارچوب است. موم نقطه شروع است، اما سیستم پوسته سرامیکی قلب واقعی است و متالورژی روح است. موفقیت در نحوه مدیریت تعاملات بین آنها نهفته است. این یک فرآیند مناسب برای پیچیدگی، برای آلیاژهایی است که به ابزارهای برش می خندند، و برای کاربردهایی که عملکرد بر همه چیز برتری دارد.
برای مهندسانی که قطعه جدیدی را طراحی می کنند، توصیه ناخواسته من این است که زودتر با کارخانه ریخته گری خود صحبت کنند. فقط یک مدل نهایی CAD را برای قیمت ارسال نکنید. آنها را در مرحله طراحی برای ساخت مشارکت دهید. یک تغییر جزئی زاویه پیش نویس، یک تنظیم ظریف شعاع، یا یک دروازه جابجا شده می تواند به معنای تفاوت بین بازده 95٪ و بازده 70٪ باشد. تخصص در یک تولید کننده یکپارچه فقط در ریختن فلز نیست. این در جهت یابی کل زنجیره از موم تا قطعه ماشینکاری شده تمام شده است.
در نهایت چیزی که از پوسته سرامیکی شکسته بیرون می آید بیشتر از فلز است. این نقطه اوج یک توالی طولانی از مراحل کنترل شده است که هر کدام به آخرین مرحله تکیه می کنند. وقتی کار میکند، کمتر شبیه تولید است و بیشتر شبیه کیمیاگری است که از طریق آزمون، خطا، و ریزه کاری انباشته به دست میآید. این داستان واقعی پشت موم است.