
2026-11-05
Όταν ένας μηχανικός παραθέτει ένα inconel μέρος για μια απαιτητική εφαρμογή, το Alloy 625 και το Alloy 718 εμφανίζονται συχνά στην ίδια λίστα. Και τα δύο είναι υπερκράματα με βάση το νικέλιο με εξαιρετική σταθερότητα σε υψηλές θερμοκρασίες. Και τα δύο αντιστέκονται στην οξείδωση. Και τα δύο είναι διαθέσιμα σε ράβδους, πλάκες και χυτές μορφές. Ωστόσο, έχουν σχεδιαστεί για θεμελιωδώς διαφορετικούς τρόπους αστοχίας και η επιλογή του λάθος μπορεί να οδηγήσει είτε σε πρόωρη διάβρωση είτε σε υπερβολικά σχεδιασμένο εξάρτημα που προσθέτει κόστος χωρίς να προσθέτει διάρκεια ζωής.
Η διάκριση δεν αφορά το ποιο κράμα είναι «δυνατότερο» ή «πιο ανθεκτικό στη διάβρωση» με μια γενική έννοια. Πρόκειται για το ποιος μηχανισμός ενίσχυσης ταιριάζει με την κυρίαρχη απειλή υποβάθμισης. Το Inconel 625 βασίζεται στην ενίσχυση στερεού διαλύματος για την αντοχή του στη διάβρωση και την ευρεία σταθερότητα στη θερμοκρασία. Το Inconel 718 χρησιμοποιεί σκλήρυνση με καθίζηση για να επιτύχει πολύ υψηλή αντοχή, αλλά αυτή η αντοχή έχει οροφή θερμοκρασίας. Η κατανόηση του πού βρίσκεται αυτό το ανώτατο όριο και τι συμβαίνει πέρα από αυτό, είναι το σημείο εκκίνησης για τον καθένα inconel μέρος απόφαση επιλογής.
Αυτό το άρθρο είναι γραμμένο για μηχανικούς και αγοραστές εξοπλισμού αεροδιαστημικής, πετροχημικών και υψηλών θερμοκρασιών που χρειάζονται ένα πλαίσιο επιλογής εργασίας. Επικεντρώνεται στη μεταλλουργική λογική πίσω από κάθε κράμα, στις συνθήκες εξυπηρέτησης που ευνοούν το ένα έναντι του άλλου και στις εκτιμήσεις κατασκευής που καθορίζουν εάν το καθορισμένο κράμα λειτουργεί όπως προβλέπεται.
Ο απλούστερος τρόπος για να πλαισιώσετε τη διαφορά είναι αυτός: Το Inconel 625 παίρνει τη δύναμή του από αυτό που είναι διαλυμένο σε αυτό. Το Inconel 718 παίρνει τη δύναμή του από αυτό που κατακρημνίζεται από αυτό.
Το Inconel 625 (UNS N06625) είναι ένα κράμα ενισχυμένο με στερεά διαλύματα. Το μολυβδαίνιο (8–10%) και το νιόβιο (3,15–4,15%) παραμένουν διαλυμένα στη μήτρα νικελίου-χρωμίου, παραμορφώνοντας το κρυσταλλικό πλέγμα και εμποδίζοντας την κίνηση της εξάρθρωσης. Αυτή η ενίσχυση είναι παρούσα στην κατάσταση όπως παρέχεται. Δεν απαιτείται θεραπεία γήρανσης. Τα ίδια χαρακτηριστικά σύνθεσης που παρέχουν αντοχή - ιδιαίτερα η υψηλή περιεκτικότητα σε μολυβδαίνιο και χρώμιο - παράγουν επίσης την εξαιρετική αντοχή στη διάβρωση του κράματος. Το Inconel 625 είναι, στην πραγματικότητα, ένα κράμα διάβρωσης που τυχαίνει να έχει χρήσιμη αντοχή, παρά ένα κράμα αντοχής που τυχαίνει να αντιστέκεται στη διάβρωση.
Το Inconel 718 (UNS N07718) λειτουργεί με διαφορετική αρχή. Το νιόβιο (4,75–5,5%) συνδυάζεται με το νικέλιο κατά τη διάρκεια της γήρανσης για να σχηματίσει ιζήματα γάμμα διπλής πρώτης ύλης (Ni3Nb), δουλεύοντας παράλληλα με το γάμμα πρωταρχικό (Ni3Al/Ti) για να παρέχει το πρωταρχικό αποτέλεσμα ενίσχυσης. Στην κατάσταση που έχει υποστεί επεξεργασία με διάλυμα, το 718 είναι σχετικά μαλακό. Μετά τη γήρανση, η αντοχή διαρροής του φτάνει περίπου τα 1000–1100 MPa ανάλογα με τη μορφή και τις προδιαγραφές του προϊόντος, σε σύγκριση με τυπικά 320–450 MPa για ανόπτηση 625. Αυτή η διαφορά - περίπου δύο έως τρεις φορές η αντοχή διαρροής - εξηγεί γιατί το 718 κυριαρχεί στα περιστρεφόμενα εξαρτήματα υψηλής καταπόνησης.
Το Inconel 600, μερικές φορές ομαδοποιημένο με αυτά τα κράματα σε γενικές συζητήσεις για το κράμα νικελίου, είναι ένα κράμα Ni-Cr χωρίς τις προσθήκες μολυβδαινίου ή νιοβίου που ορίζουν τα 625 και 718. Η ενίσχυση και η αντοχή του στη διάβρωση είναι και τα δύο πιο μέτρια και βρίσκεται εκτός του πεδίου αυτής της σύγκρισης.
Για ένα inconel μέρος όπου η κύρια απειλή είναι η δημιουργία κοιλοτήτων χλωρίου ή η όξινη προσβολή, η χημεία του στερεού διαλύματος του 625 είναι το σχετικό πλεονέκτημα. Όπου η πρωταρχική απειλή είναι η κόπωση ή η απόδοση υπό υψηλό φορτίο σε μέτρια θερμοκρασία, η σκληρυμένη με κατακρήμνιση δομή του 718 είναι η κατάλληλη επιλογή. Το υπόλοιπο αυτού του άρθρου εξετάζει πού συμβαίνουν πραγματικά αυτές οι συνθήκες.
Το Inconel 625 είναι η προεπιλεγμένη προδιαγραφή όταν η αντίσταση στη διάβρωση είναι ο αποφασιστικός παράγοντας. Η περιεκτικότητά του σε μολυβδαίνιο παρέχει αντίσταση στη διάβρωση σε αυλάκια και ρωγμές σε περιβάλλοντα που φέρουν χλωριούχα, με ισοδύναμο αριθμό αντίστασης διάτρησης (PREN) σημαντικά υψηλότερο από αυτό του 718 λόγω της υψηλότερης περιεκτικότητάς του σε μολυβδαίνιο. Στο θαλασσινό νερό, τα όξινα ρεύματα διεργασιών και την υπηρεσία όξινου αερίου, αυτή η αντίσταση είναι ο λόγος που επιλέγεται το 625 και όχι μια εναλλακτική λύση υψηλότερης αντοχής. Το κράμα χρησιμοποιείται για υποθαλάσσιες ροές, εξοπλισμό χημικής επεξεργασίας, συμπεριλαμβανομένων βαλβίδων και εναλλάκτη θερμότητας, και συστήματα εξάτμισης θαλάσσης.
Η ικανότητα θερμοκρασίας του 625 συχνά παρεξηγείται. Το κράμα διατηρεί χρήσιμη αντοχή και αντοχή στην οξείδωση στους 980°C περίπου και ορισμένες πηγές αναφέρουν θερμοκρασίες συντήρησης έως 1093°C για συγκεκριμένες μορφές προϊόντων. Αλλά η "χρήσιμη αντοχή" στους 980°C δεν είναι ίδια με την υψηλή φέρουσα ικανότητα που παρέχει το 718 σε χαμηλότερες θερμοκρασίες. Το Inconel 625 σε υψηλή θερμοκρασία επιλέγεται για αντοχή στην οξείδωση και δομική σταθερότητα, όχι για αντοχή διαρροής υπό βαρύ φορτίο.
Το πλεονέκτημα κατασκευής του 625 είναι εξίσου σημαντικό. Το κράμα μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε κατάσταση συγκόλλησης χωρίς θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση και είναι ανθεκτικό στη διακοκκώδη διάβρωση ακόμη και σε κατάσταση συγκόλλησης. Για συγκολλημένες κατασκευές, επένδυση επικάλυψης συγκόλλησης και περίπλοκες κατασκευές όπου ένας κύκλος γήρανσης μετά τη συγκόλληση θα εισήγαγε παραμόρφωση ή πρόσθετο κόστος, αυτή η απλότητα είναι ένα πρακτικό κριτήριο επιλογής. Το κράμα εφαρμόζεται συνήθως ως επίστρωση συγκόλλησης σε ανθρακούχο χάλυβα για ξινή υπηρεσία, όπου η επένδυση παρέχει αντοχή στη διάβρωση χωρίς να απαιτείται θερμική επεξεργασία ολόκληρου του εξαρτήματος.
Το Inconel 718 είναι το κυρίαρχο υπερκράμα για εφαρμογές υψηλής καταπόνησης κάτω από περίπου 650°C. Οι δίσκοι τουρμπίνας αεριωθούμενων κινητήρων, οι συνδετήρες υψηλής αντοχής, τα εργαλεία οπής λαδιού και αερίου και οι στροβιλοάντλιες πυραύλων κινητήρων βασίζονται στην αντοχή του 718. Η απόδοση ερπυσμού και θραύσης του κράματος είναι εξαιρετική σε αυτό το εύρος.
Πάνω από αυτή τη θερμοκρασία, ο μηχανισμός ενίσχυσης αρχίζει να αποτυγχάνει. Το γάμμα διπλό ίζημα που παρέχει την αντοχή του 718 τραχύνεται και μετατρέπεται στη φάση δέλτα σε θερμοκρασίες περίπου 650°C και άνω, προκαλώντας απώλεια αντοχής. Δεν πρόκειται για μια σταδιακή πτώση που μπορεί να αντιμετωπιστεί με έναν παράγοντα ασφάλειας. Είναι ένας μετασχηματισμός φάσης που αλλάζει τη θεμελιώδη συμπεριφορά του κράματος. Για συνεχή συντήρηση πάνω από περίπου 650–700°C, το 718 δεν είναι πλέον η κατάλληλη επιλογή για λόγους αντοχής, ανεξάρτητα από τις ιδιότητες θερμοκρασίας δωματίου του. Το ακριβές ανώτατο όριο εξαρτάται από το επίπεδο πίεσης και την απαιτούμενη διάρκεια ζωής, αλλά ο μηχανισμός επιβάλλει ένα πρακτικό όριο που δεν μπορεί να σχεδιαστεί επ' αόριστον.
Το Inconel 718 έχει χρήσιμη αντοχή στη διάβρωση. Αντιστέκεται στην οξείδωση και σε πολλά υδατικά μέσα επαρκώς για δομικές εφαρμογές. Αλλά σε περιβάλλοντα με επιθετικό χλώριο ή αναγωγικό οξύ, η χαμηλότερη περιεκτικότητά του σε μολυβδαίνιο (2,8–3,3%) και η υψηλότερη περιεκτικότητα σε σίδηρο το καθιστούν λιγότερο ανθεκτικό από το 625. inconel μέρος που καθορίζεται στο 718 για μια διαβρωτική εφαρμογή είναι πιθανό να υπερκαθορίζεται ως προς την αντοχή και να υποκαθορίζεται ως προς την αντοχή στη διάβρωση. Η λογική επιλογής θα πρέπει να ακολουθεί τον κυρίαρχο τρόπο αστοχίας, όχι μια γενική προτίμηση για κράμα «υψηλότερης απόδοσης».
Στη χημική επεξεργασία, τα σώματα των βαλβίδων και τα εσωτερικά εξαρτήματα αντιμετωπίζουν έναν συνδυασμό διαβρωτικών μέσων, διαβρωτικής ροής και απαιτήσεων επιφάνειας στεγανοποίησης. Όταν το ρεύμα διεργασίας περιέχει χλωρίδια, αναγωγικά οξέα ή ψύξη με θαλασσινό νερό, το Inconel 625 είναι η κατάλληλη προδιαγραφή. Η περιεκτικότητά του σε μολυβδαίνιο αντιμετωπίζει τη διάβρωση με κοιλότητες και ρωγμές στις φλάντζες και τις επιφάνειες στεγανοποίησης και η συγκολλημένη χρηστικότητά του απλοποιεί την κατασκευή πολύπλοκων γεωμετριών βαλβίδων.
Το Inconel 718 εμφανίζεται στη χημική υπηρεσία κυρίως σε συνδετήρες υψηλής πίεσης και δομικά εξαρτήματα όπου η ισχύς είναι η βασική απαίτηση, παρά σε βρεγμένα μέρη που εκτίθενται σε επιθετική χημεία. Για ένα inconel μέρος που συνδυάζει και τις δύο λειτουργίες - ένα εξάρτημα υψηλής καταπόνησης που έρχεται επίσης σε επαφή με διαβρωτικά μέσα - η επιλογή μπορεί να απαιτεί συμβιβασμό ή εντελώς διαφορετικό κράμα.
Σημείωση επαλήθευσης: Οι τρέχουσες σελίδες προϊόντων του ιστότοπου καλύπτουν το Inconel 600 και το Inconel 718. Η διαθεσιμότητα των ανταλλακτικών Inconel 625 θα πρέπει να επιβεβαιωθεί πριν προσδιορίσετε το 625 ως παρεχόμενο υλικό.
Σε εφαρμογές αεροδιαστημικής και αεριοστροβίλων, το 718 είναι η προεπιλογή για δίσκους στροβίλων, δίσκους συμπιεστών, άξονες και στατικά εξαρτήματα υψηλής καταπόνησης που λειτουργούν κάτω από 650°C. Ο συνδυασμός υψηλής αντοχής διαρροής, αντοχής στην κόπωση και ικανότητας θραύσης του κράματος σε αυτό το εύρος θερμοκρασίας είναι δύσκολο να αντικατασταθεί. Τα στεγανοποιητικά στροβίλου που αντιμετωπίζουν υψηλά φορτία επαφής και θερμικό κύκλωμα καθορίζονται συχνά στο 718 όταν οι επιφάνειες στεγανοποίησης δεν εκτίθενται σε σοβαρή διαβρωτική επίθεση.

Το Inconel 625 εμφανίζεται σε συστήματα εξάτμισης κινητήρα, αγωγούς και εξαρτήματα όπου η αντίσταση στην οξείδωση και η αντίσταση στη διάβρωση είναι πιο σημαντικές από τη φέρουσα ικανότητα. Η επιλογή μεταξύ των δύο σε ένα περιβάλλον στροβίλου συνήθως ακολουθεί ένα σαφές ερώτημα: είναι το τμήμα κατά κύριο λόγο μια δομική διαδρομή φορτίου ή κυρίως ένα στοιχείο περιορισμού και διαδρομής ροής; Η πρώτη ευνοεί 718? το δεύτερο ευνοεί το 625.
Συνδετήρες είναι μια κλασική εφαρμογή 718. Η υψηλή προφόρτιση, η αντοχή στη χαλάρωση του στρες και η αντίσταση στην κόπωση υπό κυκλική φόρτιση είναι οι βασικές απαιτήσεις και η απόδοση αντοχής και θραύσης του 718 σε γήρανση τις αντιμετωπίζει άμεσα. Ένας κοχλιωτός σύνδεσμος υψηλής θερμοκρασίας που καθορίζεται στο 625 πιθανότατα θα απαιτούσε μεγαλύτερο συνδετήρα ή χαμηλότερη προφόρτιση για να επιτευχθεί ισοδύναμη απόδοση, προσθέτοντας βάρος και πολυπλοκότητα.
Οι πολλαπλές εξάτμισης και παρόμοια εξαρτήματα παρουσιάζουν μια πιο διαφοροποιημένη περίπτωση. Εάν η θερμοκρασία λειτουργίας παραμένει κάτω από 650°C και το περιβάλλον είναι οξειδωτικό αλλά όχι έντονα διαβρωτικό, το 718 είναι μια λογική επιλογή. Εάν το ρεύμα εξάτμισης περιέχει χλωριούχα συμπυκνώματα ή όξινα είδη, η αντίσταση στη διάβρωση του 625 μπορεί να υπερβαίνει το πλεονέκτημα αντοχής του 718. Η απόφαση θα πρέπει να βασίζεται στην πραγματική χημεία των αερίων και στη θερμοκρασία του μετάλλου, όχι σε μια γενική υπόθεση ότι είναι πάντα προτιμότερη η υψηλότερη αντοχή.

Και τα δύο κράματα είναι δύσκολο να επεξεργαστούν σε σύγκριση με τους ανοξείδωτους χάλυβες, αλλά για διαφορετικούς λόγους. Το Inconel 625 σε κατάσταση ανόπτησης είναι κολλώδες και σκληραίνει γρήγορα. Τα τσιπ είναι μακριά και κορδόνια, η φθορά του εργαλείου επιταχύνεται και το υλικό τείνει να απομακρύνεται από την κοπτική άκρη αντί να κόβεται καθαρά. Τα αιχμηρά εργαλεία, το ψυκτικό υγρό υψηλής πίεσης και οι συντηρητικές τροφοδοσίες είναι απαραίτητα για την αποφυγή ενός σκληρυμένου επιφανειακού στρώματος που περιπλέκει τις επόμενες λειτουργίες.
Το Inconel 718 κατεργάζεται τυπικά σε κατάσταση επεξεργασίας με διάλυμα ή μερικώς παλαιωμένης κατάστασης και στη συνέχεια παλαιώνεται μετά τη μηχανική κατεργασία. Η υψηλότερη απόλυτη σκληρότητά του σημαίνει ότι η φθορά του εργαλείου είναι πρωταρχικό μέλημα, αλλά ο σχηματισμός τσιπ είναι πιο προβλέψιμος και ο έλεγχος διαστάσεων είναι γενικά καλύτερος από ό,τι με το 625. Εάν ένα εξάρτημα παλαιωθεί πριν από την τελική κατεργασία, η σκληρότητα αυξάνεται περαιτέρω και η κατεργασία γίνεται σημαντικά πιο δύσκολη. Η πρακτική προσέγγιση για τους περισσότερους inconel μέρος Η κατασκευή είναι η τραχιά μηχανή στην πιο μαλακή κατάσταση, η γήρανση, και στη συνέχεια η μηχανή φινιρίσματος με περιθώρια για τις αλλαγές διαστάσεων που προκαλεί η γήρανση.
Το Inconel 625 μπορεί να συγκολληθεί και να τεθεί σε λειτουργία χωρίς θερμική επεξεργασία μετά τη συγκόλληση και το κράμα αντιστέκεται στη διακοκκώδη διάβρωση ακόμη και σε κατάσταση συγκόλλησης. Αυτό είναι ένα γνήσιο πλεονέκτημα κατασκευής για μεγάλα ή πολύπλοκα συγκροτήματα όπου ένας κύκλος γήρανσης μετά τη συγκόλληση θα ήταν ανέφικτος ή θα προκαλούσε παραμόρφωση. Το κράμα χρησιμοποιείται επίσης ευρέως ως επικάλυψη συγκόλλησης για προστασία από τη διάβρωση, που εφαρμόζεται σε ανθρακούχο χάλυβα ή υποστρώματα χαμηλότερου κράματος χωρίς να απαιτείται θερμική επεξεργασία του τελικού εξαρτήματος.
Το Inconel 718 είναι συγκολλήσιμο, αλλά τα συγκολλημένα εξαρτήματα γενικά απαιτούν γήρανση μετά τη συγκόλληση για την αποκατάσταση της αντοχής στη συγκόλληση και στη ζώνη που επηρεάζεται από τη θερμότητα. Η ίδια η διαδικασία συγκόλλησης μπορεί να δημιουργήσει μια μικροδομή που μοιάζει με χυτό με διαχωρισμό που επηρεάζει την επακόλουθη απόκριση γήρανσης. Για συγκολλημένες δομές 718, ο κύκλος θερμικής επεξεργασίας γίνεται μέρος της κρίσιμης διαδρομής κατασκευής και όχι ένα προαιρετικό βήμα φινιρίσματος.
Και τα δύο κράματα μπορούν να χυθούν επενδύσεις, αλλά οι απαιτήσεις ελέγχου διεργασίας διαφέρουν. Το Inconel 718 περιέχει αρκετό νιόβιο που μπορεί να σχηματιστεί η φάση Laves κατά τη στερεοποίηση. Αυτή η φάση είναι επιζήμια για τις μηχανικές ιδιότητες και πρέπει να διαλυθεί μέσω επεξεργασίας διαλύματος πριν από τη γήρανση. Η τυπική θερμική επεξεργασία για το χυτό 718, όπως περιγράφεται στο AMS 5383, περιλαμβάνει ομογενοποίηση που ακολουθείται από επεξεργασία διαλύματος και κύκλο γήρανσης δύο σταδίων. Η διαδικασία χύτευσης και το πρόγραμμα θερμικής επεξεργασίας για το 718 πρέπει να σχεδιάζονται ως ολοκληρωμένο σύστημα και όχι ως ξεχωριστές λειτουργίες. Το Inconel 625 είναι πιο επιεικής στη χύτευση, αν και ο έλεγχος διαχωρισμού σε χοντρά τμήματα παραμένει σημαντικός.

Για ένα inconel μέρος που απαιτεί χύτευση και υψηλή αντοχή, η θερμική επεξεργασία του 718 αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της επίτευξης των καθορισμένων ιδιοτήτων. Ένα συστατικό χυτού 718 που δεν έχει λάβει τη σωστή επεξεργασία λύσης και γήρανσης δεν θα προσφέρει την αντοχή που υποδηλώνει η ονομασία του κράματος.
Η ακόλουθη λίστα ελέγχου προορίζεται για χρήση πριν από την προσφορά ή την αναθεώρηση του σχεδιασμού, ως ένας τρόπος για να επιβεβαιωθεί ότι η επιλογή του κράματος ταιριάζει με την κυρίαρχη απαίτηση σέρβις.
| Ερώτηση επιβεβαίωσης | Εάν Ναι | Αν Όχι |
|---|---|---|
| Είναι η κύρια λειτουργία αστοχίας διάβρωση (κοίλωμα, σχισμή, όξινη προσβολή); | 625 είναι το κατάλληλο σημείο εκκίνησης | Προχωρήστε στην επόμενη ερώτηση |
| Είναι η θερμοκρασία παρατεταμένης λειτουργίας πάνω από περίπου 650°C; | 625 ή διαφορετική οικογένεια κραμάτων? Το πλεονέκτημα δύναμης 718 χάνεται | Προχωρήστε στην επόμενη ερώτηση |
| Απαιτεί το εξάρτημα αντοχή διαρροής πάνω από περίπου 800–900 MPa; | 718 (κατάσταση ηλικίας) | Προχωρήστε στην επόμενη ερώτηση |
| Είναι το εξάρτημα συγκολλημένη κατασκευή που δεν μπορεί να παλαιωθεί μετά τη συγκόλληση; | 625 | 718 μπορεί να ληφθεί υπόψη |
| Υπάρχουν τόσο διάβρωση όσο και υψηλή τάση σε μέτρια θερμοκρασία; | Απαιτεί αξιολόγηση ανά περίπτωση. Ο κίνδυνος διάβρωσης ευνοεί γενικά το 625 | — |
Το όριο 800–900 MPa σε αυτόν τον πίνακα είναι μια πρακτική διάκριση μεταξύ της τυπικής αντοχής διαρροής του ανόπτησης 625 και της ηλικίας 718. Δεν είναι όριο προδιαγραφών. Η τελική επιλογή υλικού θα πρέπει να βασίζεται στις πραγματικές απαιτήσεις σχεδιασμού και τα ισχύοντα πρότυπα για το συγκεκριμένο inconel μέρος.
Είναι το Inconel 718 ισχυρότερο από το 625 σε όλες τις θερμοκρασίες;
Το πλεονέκτημα αντοχής του Νο. 718 εξαρτάται από τα ιζήματα γάμμα διπλής ώθησης που παραμένουν σταθερά κάτω από περίπου 650°C. Πάνω από αυτή τη θερμοκρασία, τα ιζήματα τραχύνονται και μετασχηματίζονται και το πλεονέκτημα αντοχής μειώνεται. Η ενίσχυση στερεού διαλύματος του Inconel 625 δεν εξαρτάται από μια φάση ιζήματος και παραμένει αποτελεσματική σε υψηλότερες θερμοκρασίες, αν και σε χαμηλότερο επίπεδο απόλυτης αντοχής.
Μπορεί το Inconel 625 να παλαιωθεί ώστε να ταιριάζει με τη δύναμη του 718;
Όχι. Το Inconel 625 δεν περιέχει την ισορροπία τιτανίου, αλουμινίου και νιοβίου που απαιτείται για μια σημαντική απόκριση σκλήρυνσης κατά την καθίζηση. Η δύναμή του προέρχεται από το μολυβδαίνιο και το νιόβιο σε στερεό διάλυμα και η επεξεργασία γήρανσης δεν παράγει τα ιζήματα γάμμα διπλής πρώτης ύλης που ενισχύουν το 718.
Ποιο κράμα είναι καλύτερο για εφαρμογές θαλασσινού νερού;
Inconel 625. Η περιεκτικότητά του σε μολυβδαίνιο παρέχει αντίσταση στη διάβρωση σε κοιλότητες και ρωγμές με PREN σημαντικά υψηλότερο από 718, και σημειώνεται ειδικά για την υπηρεσία θαλασσινού νερού, συμπεριλαμβανομένων των σωληνώσεων, των εξαρτημάτων και των θαλάσσιων εξαρτημάτων. Το Inconel 718 έχει επαρκή αντοχή στη διάβρωση για πολλά περιβάλλοντα, αλλά δεν είναι η προτιμώμενη επιλογή για επιθετική συντήρηση χλωρίου.
Γιατί το Inconel 718 απαιτεί θεραπεία γήρανσης;
Σε κατάσταση επεξεργασίας με διάλυμα, τα στοιχεία κράματος του 718 παραμένουν σε μεγάλο βαθμό σε διάλυμα και το κράμα είναι σχετικά μαλακό. Η γήρανση κατακρημνίζει το γάμμα διπλό αστάρι (Ni3Nb), το οποίο εμποδίζει την κίνηση της εξάρθρωσης και παράγει την υψηλή αντοχή για την οποία προδιαγράφεται το κράμα. Χωρίς γήρανση, ένα εξάρτημα 718 δεν επιτυγχάνει τις επιδιωκόμενες μηχανικές του ιδιότητες.
Μπορούν και τα δύο κράματα να είναι επενδυτικά χυτά;
Ναι. Και τα δύο μπορούν να παραχθούν με χύτευση επενδύσεων. Η χύτευση του Inconel 718 απαιτεί επεξεργασία διαλύματος για τη διάλυση της φάσης Laves που σχηματίζεται κατά τη στερεοποίηση, ακολουθούμενη από γήρανση για ανάπτυξη αντοχής. Η θερμική επεξεργασία είναι ένα ουσιαστικό μέρος της διαδικασίας παραγωγής, όχι ένα προαιρετικό βήμα. Η χύτευση Inconel 625 είναι κάπως πιο επιεική, αν και ο έλεγχος διαχωρισμού παραμένει σημαντικός για χοντρά τμήματα.
Η επιλογή μεταξύ Inconel 625 και 718 για ένα inconel μέρος θα πρέπει να ακολουθεί ένα μόνο οργανωτικό ερώτημα: ποιος είναι ο κυρίαρχος μηχανισμός υποβάθμισης; Εάν η διάβρωση - διάβρωση, προσβολή ρωγμών, όξινα ή χλωριούχα μέσα - είναι η αξιόπιστη απειλή, η χημεία του στερεού διαλύματος και η περιεκτικότητα σε μολυβδαίνιο του 625 το αντιμετωπίζουν άμεσα και η χρηστικότητά του ως συγκολλημένη απλοποιεί την κατασκευή. Εάν η υψηλή καταπόνηση, η κόπωση ή η απόδοση υπό φορτίο κάτω από περίπου 650°C είναι η βασική απαίτηση, η σκληρυνόμενη αντοχή του 718 λόγω καθίζησης είναι η κατάλληλη προδιαγραφή, με την προϋπόθεση ότι τηρείται το ανώτατο όριο θερμοκρασίας.
Για εφαρμογές όπου υπάρχουν τόσο διάβρωση όσο και υψηλή τάση, κανένα από τα δύο κράματα δεν είναι καθολική απάντηση. Η αξιολόγηση θα πρέπει να σταθμίσει τις συνέπειες της αστοχίας διάβρωσης έναντι των συνεπειών της μηχανικής αστοχίας και να εξετάσει εάν ένα διαφορετικό υλικό ή μια προσέγγιση προστασίας επιφάνειας θα μπορούσε να καλύψει και τις δύο απαιτήσεις πιο αποτελεσματικά.
Για αναθεώρηση διαθέσιμη Προδιαγραφές ανταλλακτικών Inconel, συμπεριλαμβανομένων των πληροφοριών προϊόντων Inconel 600 και Inconel 718, επισκεφθείτε τις σχετικές σελίδες προϊόντων. Για ανταλλακτικά Inconel 625 ή προσαρμοσμένα χυτά και κατεργασμένα εξαρτήματα σε οποιοδήποτε κράμα, επιβεβαιώστε το τρέχον εύρος κατασκευής και τις δυνατότητες θερμικής επεξεργασίας αμέσως πριν καθορίσετε.